sentez
zincir olur özgürlüğüm, dolanır ayaklarıma
bir gün
/ne kaçmayı düşlersin
ne “öz”leşir özgrülüğün, özünle
/hür, yahut savrukça kurduğun düşlerin
şimdi yaprakların peşinde,
rüzgarla savrulan…
/işte
tüm şeyleri yitirdiğinde
-en son da deliliğini tüketince
o çıldırtıcı durağanlık zihninde
için için kemirir; delirtesiye!
18.04.09
‘Zincir olur özgürlüğüm dolanır ayaklarıma”
hür, yahut savrukça kurduğun düşlerin
şimdi yaprakların peşinde,
rüzgarla savrulan…”
Harika bir ifade ediş tarzı.
“zincir olur özgürlüğüm, dolanır ayaklarıma”
Özgürlüğü zincire benzetmek çok güzel bir vurgu gerçekten. Zincir ve özgürlük; özgürlüğün zincir olması ve ayaklarımıza dolanması.
Sanırım içinde deliliği olan herkes bunu yaşıyordur, ama kimileri çok daha yoğun bir şekilde…