Dünyanın, evrenin yaşı bildiğimiz üzere milyarlarla, milyonlarla ölçülüyor. Hal böyle iken neden tanrı insanları hala ve hala yola getirememiş, dünyada ki kötülüğe bir son verememiş?
Tam tersine dinler yüzünden günümüzde hala kıyımlar yapılmakta, dinler soğuk savaşlarda bile kullanılmakta?
Herhalde şeytan olsam dünyada insanlar arasına nifak sokmak için din denen kavramı gönderirdim dünyaya?
Tanrının, üstün yaratıcının, bu ulu varklığın binlerce,milyonlarca yıldır başarıya ulaşamaması(ki hala din birliği sağlanamamış) size normal geliyor mu?
İnsan denen tuhaf varlığı, kötülükten uzak tutacak hiçbir güç yok gibi. Dünya var olduğundan bu yana ne gelen dinler nede yasalar insanları yapacakları eziyetten, kötülükten, can almaktan, can yakmaktan vazgeçirememiştir… Dört değil, ön dört tane din de gelse insan yine çalacaktır, yalan söyleyecektir, öldürecektir neden ki? yaşam koşulları, çevre ve geçmişten gelen öğrenilmişlik insanı bu yönde daima etkileyecektir.
Din’i bir araç yaparak insanlara cennet vaadiyle iyi insan olun telkini yapılıyorsa bu en büyük yanlıştır. Sorun insanın kendinde başlar ve biter. Cennet cehennem kaygısı gütmeden iyi insan olabilmektir asıl erdem. Bunu başarabiliyorsak, düşünebiliyorsak zaten kendimizi bir anlamda yaratmışız demektir. En büyük güç düşünebilme yeteneğidir. Bu düşünme şekliyle iyi yada kötü olmayı yine kendimiz seçeriz.
Tanrılar başarılı olamadılar:(
Delişey döktürmüşüsün bu kez maşallah:))
Tanrının başaramadığını insan başaracak.
Çünkü insan tanrıyı bile başarmış bir varlıktır…
Yani kendisini yaratanı yaratandır insan…
A.Einstein’ in aşağıdaki deyişi sanırım konu ile ilgili.
“Eğer insanlar sadece cezalandırılmaktan korktukları ya da ödüllendirileceğini umut ettikleri için iyi kalplilerse, o halde gerçekten acınacak haldeyizdir”.
Cennet cehennem olgusunu kaldırın ortada ne din ne inanış kalır der bir düşünür gene.
Bir yazar düşünün ki öğretilerini, kuramlarını okurlarına benimsetmeye çalışıyor ama her defasında başarısızlığa uğruyor. Yayın evi yanlış basıyor kitaplarını, derleme hatası oluyor. Kimi zaman da toplatılıyor bu kitaplar yasaklanma sebebiyle. 101. cildini çıkarıyor kitabının bıkmadan usanmadan. O kadar da özverili, inatçı. Bu arada kitapları birbirine çok az benzemekle beraber, kendi içinde çelişkiler bulunduruyor. 34. ciltin beyaz dediğine 35. cilt siyah diyor.
Efendim sonra bu özverili, kuramlarını benimsetmede inatçı ama hangi kuramı benimseteceği konusunda kararsız yazarımız 144. kitabında birden artık yeter başka kitap yok size diyor.
Bu yazarımız evren, insan gibi kompleks bir yapının da mimarı oluyor. Bu işte bir terslik var gibi.
Bizler o kadar saf varlıklarız ki önümüzde duran şeyi direk olarak kabullenebiliyoruz. Akımın + dan – ye gitmesi gibi . Yıllar önce bir insan tarafından ortaya konan ve tamamen insan egosuna dayanan kitapları okumaya gerek görmeden onu sahipleniyoruz hatta daha da ötesi katliamlar yapıyoruz. O kadar zavallı varlıklarız ki illa bişeye inanmak istiyoruz ya da bunun için çabalıyoruz. Bence insanların o denli mitleştirdiği şeyleri özümsemek daha kolaya kaçıyor sanırım ya da insanın içinde ki o ahlaksızlık , bastırılmış duygularını bi ada , varlığa yüklemeye çalışıyoruz ki bu da insandan cıkma olup (din) , insanı şarj ediyor. Halbuki bu kadar saçma bir din örgüsüne inanmaktansa parody dinlere inanmak çok daha mantıklı efenim russell ın çaydanlıgı olur, pastafaryanizm olur, tek boynuzlu görünmeyen pembe at olur ki bunlar suan taptıgımız tanrı dan daha gercekler! belki de higgs parcacıgı =) ama bence asıl tartısılması gereken tanrı nın sahtekarlıgı yerine insanın sahtekarlıgı olması gerekir ki zamanında bunlar cokca kez yasanmıs ve bizler de kurbanlarıyız suan ve sahtekarlıklar yaratmaya devam ediyoruz. Tıpkı kendi seçtigimiz yöneticilerin bizi gafil avlaması gibi yarattıgımız seye kendimizi kaptırıp onun adına ahkamlar kesiyoruz. Bence şöyle bi dönüp kendimize bakmalıyız ve objektif bi şekilde degerlendirmeliyiz ki zor olan kısmı da bu sanırım.
Neye inanmak istiyorsanız inanın ya da inanmayın GERÇEK ORTADA , gözümüzle gördügümüz kadar gercek DÜNYA, YAŞAM …
Bana sorarsanız Fuzuli‘den çok Bakiciliği oynamayı tercih ederim =))
İyilik ve kötülük insanın doğasında var zaten… Bir insan da , ne iyilik tamamen yok edilir nede kötülük… biri olmadan diğerinin de değeri anlaşılmaz… Ruhun gelişimi için , yeryüzünde kötülük mutlaka olmalıdır… “Ulu çınarlar ancak sert rüzgarlar da yetişir”…
şimdi bir varmış , bir yokmuş… Dünya futbol stadyumunda iyilik ve kötülük takımları sahaya çıkmış… Kötülük takımı öyle kötüymüşki , maç esnasında iyilik takımından bazı oyuncuları kaşla göz arasında kendi adamları ile değiştirmiş… 🙂 … Seyirciler UFO lar , Tanrı da hakemmiş… ve hakem düdüğü çalarak maçı başlatmış… Şimdi hakem iyilerden taraf olursa veya kötüler lehine düdük çalarsa bu adil olmaz değilmi… Faulse faul , ofsaytsa ofsayt… Hakem sadece iyi bir futbol müsabakası olmasını ister… ama maç 90 dakika ve maçın her hareketi kameralar tarafından kaydediliyor… maç bitince kamera kayıtlarına bakılarak , maçın kurallarına uymayan en ufak hareket bile cezalandırılabilir… Maçı sorarsanız , halen daha devam ediyor… İyilik takımı çok zor durumda , hem kendi oyuncuları hemde rakibi ile uğraşıyorlar … 🙂
Durum tabiki bu örnekte olduğu gibi değil ama benzer tarafları var… ben sadece değişik bir bakış açısı ile birşeyler anlatmaya çalıştım…
Evreni büyük bir çöle benzetirsek , dünyanın sadece o çöldeki bir kum taneciği kadar yer kapladığını görürdük… İşte bu koca çöl , sadece bir kum tanesinin içinde yaşayanlar içinmi yaratıldı sizce?
Saygılar…
Konuyu açan arkadaş gibi bakmayı ben beceremem ,tanrının milyonlarca yıldır başaramadığından bahsediyor birde sorusu var “sizce garip degilmi” diye.Arkadaşlar bizim yıllar asırlar diye ifade ettiğimiz kavramlar yaratıcı ile telafuz etmeye kalktığımızda yanlış olur ve böyle anlamsız sorular sorular sorulur çünki zaman bizim içinde bulundugumuz bir durumdur yaratıcının degil ve bizler ucu bucayı olmayan yıllar gibi algılıyoruz zamanı diye öyle de zannetmeyelim.Şuna inanıyorum ben bizler geçmişi yaşıyoruz aslında ama farkında degiliz diyoruz ya kader bizim hayatımızın her anı saniye saniye belli herkes için, şu zaman bu olacak, bu zaman şu olacak şu gün şu saattede ölecegiz hepsi belli neden çünki yaratıcının mekanında bizim milyarlarca yı dediğimiz zaman “an ” da varolmuş ve bitmiştir Şu an yaratıcının bulunmamıza izin verdiği yerden kendi irademizle yaşayıp sonlanmış olan hayatımızı başa sarıp”zaman “adlı bir ekranda baştan sona izliyoruz ,şu an bu satırları okurken bile bir düşünürmüsünüz nerden bakıyoruz acaba bu satırlara şu an ??
Ben önümdeki bilgisayardan bakıyorum, ya siz?
sevgili adnan;
maalesef us sorduruyor bu soruları bana elimde değil. verdiğim rahatsızlıktan ötürü özür dilerim.
bu sözler sana ait;
“.Şu an yaratıcının bulunmamıza izin verdiği yerden kendi irademizle yaşayıp sonlanmış olan hayatımızı başa sarıp”zaman “adlı bir ekranda baştan sona izliyoruz ,şu an bu satırları okurken bile bir düşünürmüsünüz nerden bakıyoruz acaba bu satırlara şu an ??
”
Ancak senin kafanda da şimşeklerin çaktığı belli. Açtığım başlığa anti tez olmamakla beraber sevdim teorini. Gayet yaratıcı.
Dünyanın, evrenin yaşı bildiğimiz üzere milyarlarla, milyonlarla ölçülüyor. Hal böyle iken neden tanrı insanları hala ve hala yola getirememiş, dünyada ki kötülüğe bir son verememiş?
Çünkü tek proğram bu değil, başka proğramlar da var:-)
bu tarz bakış açısına sahip ne cok insan var,
felsefeden anlamıyor galiba çoğu insan..
nasıl bi mantık bu,tanrı kim ki başarılı olsun,nıye olsun?
TANRI İNSAN MIDIR?
bütün sorun burda tanrıyı insan gibi düşünüyosunuz başlığı açan kişi..
evrendeki sistemi hala göremıyo musunuz?
hiç zıtlıkların birliği diye birşey duydunuz mu?
tanrı dünyada iyiliği sağlmakla yükümlü bir varlık degil ki..
hem iyilik ne ki?
sizin kafanızda oluşturdugnuz gibi bir tanrı var olsaydı,kötülükler savaşlar tabiki kalmazdı,herseye gücü yeten tanrı dünyadaki kötülüklere yetişemıyo mu yoksa??
esas tanrı kavramını anlayabilmek için bu tarz sorulardan uzaklaşıp,derin düşünmek gerekir,arastırmak,okumak gerekir…!!!
bence bu evrimin başarısızlığı… sonsuz bir hayata evrilme yeteneği geliştirememiş organizmalar eh bari yaşlanayım noktasına gelince haliyle anksiyete kaçınılmaz oluyor… hal böyleyken savaşlar bile garipsenecek durumlar olmaktan çıkıyor…
Bu tuhaf bir yaklaşım, ortada bir başarı yada başarısızlık yok, her şey olması gerektiği gibi, insan mükellef varlık , yani nefsi var, yani tercih yapabilme özgürlüğü,
başarı kriteriniz eğer tüm dünyada barış ve huzurun hakim olması ise insanlar olmazdı melekler ve onların yaşadığı yerler zaten bu düşündüğünüz gibi, ne bir fitne, ne bir savaş, ne kıyım nede bu dünyada kötü, nifak, fitne anlamında var olan bir şey var orada…
Tam düşündüğünüz gibi bir “başarı” sözkonusu onlar için, o zaman neden bizlere insan denmiş te onlara melek denmiş sorusunu sorarlar adama .. 🙂
Olay şu; tercihler insana aittir, bu tercihlerin realizasyonu yani gerçeklenmesi Allah tarafından yapılır. Bu dünyada olan iyilik veya kötülüğün Allah için bir farkı yoktur, tümü insanların seçimine aittir. Yani buradaki kötülükler onun istediği veya istemediği bir şey değildir.
Çünkü ;
Bunların olmasından önce; gerekli uyarılar yapılmıştır insanlara, realizasyonu gerçekleşmeyecek olursa insanları seçimlerinde serbest bırakmanın ne anlamı var ?
Realize olacak ki ; insanlar tercihlerinden dolayı sorumlu olabilsin, herkes tercih ettiğinin sonucunu görsün.
Güzel cevap… Kadercilik değil bu, Kaderi anlamak. Ülkemizde ve günümüz müslüman kesiminde en büyük eksiklerden biridir Kadercilikle-Kader kavramını karıştırmak.
Öleceğini bile bile güzel şeyler yapmaktır KADERe iman etmek.
Öleceğini öğrendiğinde sadece endi istediklerini yapmaktır KADERCİLİK.
Felsefeden anlamadan İSLAM felsefesi anlaşılamaz. Sadece konuşulur.
Yine Maharaj’ın sözün e geliyoruz;
Tanrının başarısızlığı akıl yürütmesinde bi Tanrı kabulü var, Yaratmış bi Tanrı kabulü var; İnanın ya da inanmayın bunu bi kenra bırakalım; Kabulü ya da inancı bi kenara bırakalım bi tanrının varsayımında bile tanrı kusursuzdur ya da objektiftir; İnanıyorsunuz ya da sorguluyorsunuz bari kusurlu bi tanrı düşlemeyin;
Tanrı yoktur bi şık
Tanrı kusursuzdur/kusursuzluktur bi şık
Tanrı vardır ve kusurludur-kusurlu yaratmıştır bu nasıl bi şık;
Bunun gibi Tanrı iyi/sevgi dolu ya da merhametli bi baba gibi olduğunda aynı zamanda kötü ve cezalandırcı bi babada olabiliyor değil mi?
Bana soruyorsanız, size bize iradeyi tanrı verdi demekle doğa ya da evrim verdi ortaya çıkardı demek arasında bi fark yoktur; Yoktur çünkü iradenizi ya da bilincinizi iki durumda da bölüyorsunuz dışsallıyorsunuz ya da dış özneleştiriyor ya da dış durumlaştırıyorsunuz ; Ya sizsiniz ya dışsal; Tanrı dışsal-doğa dışsal farketmez, Dışsal tutulum dışsal tutulumdur, İkliktir, İkilik ikiliktir, Bu varlıkta ikilik görüşten-algılayıştan yansır ve ikiside anı yerden yansır; Yine bana soruyorsanız, Kimse kimseye irade ya da bilinç veremez-bahşedemez; Doğa da tanrıda, Ona bilinç nereden geldi, Bu öylece kendiliğinden vardır-kazanılamaz ve yaratılamaz; Tanrının bilincini paylaşmasıyla varolan bi doğannı bilincini paylaşması arasında fark yoktur, Siz doğa istemsizce bilincini paylaştı diyorsunuz; Bunlar karma karışık; Tanrı başarısız demekle doğa ya da evrim başarısız demek arasında da fark yoktur,
Tanrı sözcüğü bi varlık-kim-kimlik olarak ya da kurumsal-resmi dinlerin betimlediği o ayrık özne olarak sözlükten atıldığında çıkarldığında bile sözlükte var kalacak ve anlamı muhtemelen kusursuz yaratıcılık olgusu-durumu betimlemesi olacak; Varlık içinde bi özneye ithaf edilmese bile/ithaf edilmiş yakıştırılmış sıfat olmaasa bile; varlığın öz potansiyeli olarak yaratıcılığı betimleyen hal ve durum olarak bile bu ifade yine de kusursuz olmalı; REsmi dinlerin anlattığı masallara inanılmıyorsa bile kişi kendi öz saygısı varlık saygısı ile kendini orataya çıkaran duruma ( ki o öz kendi olabilir çünkü) saygı duymalı ya da onu kusursuz biçimlemeli;
Varlık kusurlu değildir, Deneyim böyledir; Deneyimde kusurlu değildir, Tasarımsa tasarım kusurlu değildir, Evrim ya da kendiliğinden oluşsa o kusurlu değildir, Hiç bir sonuçta varolan kusurlu değildir; Bütün sonuçlar tanrılı ya da tanrısız kusursuzdur ve kusursuzluktur;
Tanrı olsada varlık kusurlu değildir, Tanrı olmasa da varlık/zeka/bilinç kusurlu değildir; NOkta, BÜyük nokta;
link to isiklidusler.blogspot.com.tr
Tanrı başarısız filan değil , sizin başarı kriterleriniz Tanrı katında değersiz dir.
Bence başaramadı!
Bu kadar deneme ( 4 semavi din ve yığınla farklı inanış) bir tanrıya yakışır mı?
Halen kötülük diz boyu… Ölüm, haksızlık, adaletsizlik, hırsızlık…
cehennemi kaldırıp, günaha bulaşmayan varlıklar tasarlamalıydı. oyuncak mı bu kardeşim… koooskoca tanrı evrenin sahibi yarattığı varlığa söz geçiremiyor.
Bu mu başarı?
:)))
mizah…