Yürüyorum amaçsız … Çoğalmalar içinde sessizce…
Bir zarafetim yok onaylanmak için…
Bir gayretim yok anlaşılmak için…
Aktif bir pasiflik içinde,
Yürüyorum yorumsuz.
Kelimeler yetersiz artık…
Söylenecek söz yok.
İfade edebilmek o kadar zor ki…
Yanlız evrenimdeki kalabalığımı,
Özgürce sarmalıyor gökyüzündeki ayışığı,
Bulutların gölgeleri düşüyor yıldızlara…
Benliğim kaybolurken sessizce…
Dalgalar vururken kayalıklara,
Varlığım doğuyor karanlık gecelere…
07/02/2009
Mesa/ Ankara
Bugün eleştirmenlik günümdeyim ;))
Benliğim kaybolurken sessizce…
Dalgalar vururken kayalıklara,
Varlığım doğuyor karanlık gecelere…
Benlik kaybolurken, varlığın ortaya çıkması cümlesine bayıldım bayıldım. Ne diyeyim sevgili medisis helal olsun !!
medisis..Uzun zamandır bu güzelliklerine hasret kalmıştım..Resim de iyi seçilmiş kayalıklara vuran dalgalar dizedeki gibi..
Teşekkür ederim sevgili arkadaşlar. Sizler gibi beni anlayan dostlarımın olumlu yada olumsuz eleştirilerini almak, beni içimde yaşadığım güzellikleri, çirkinlikleri, olumsuzlukları ve olmasını istediğim, düşlerimde kurduğum evrenimi anlatmaya teşvik ediyor.
Sevgiler…
batıkent/mesa mı?
Stavrogin inanırsa, inandığına inanmaz
inanmazsa, inanmadığına inanmaz
Dostoyevski, Cinler