Zamanla daha iyi anlarsın belkide nasıl korku verir insana vazgeçmek o çok sevdiğin sevgilinden…
O alıştığın ve hiç eskimesin istediğin yüz, gün gelir bir yabancı olur da , eskiyi bulanık bir suya bakar gibi hatırlarsın.. Arada kaybolan sahneler, ya da hiç gitmeyen anlar.. En çok da acı verenler hatırlanır..
Su ne kadar bulanık olursa olsun, her baktığında aynı acıyı duyarsın yüreğinde..Nereye gidersen git, kimi seversen sev gitmez,, arada sırada saklanır kalbinin gizli köşelerine…
Saklarsın,, gizlemeye çalışırsın , görmesinler, bilmesinler istersin…ama o umursamaz… Belki bir eski şarkıda , belki anlamını yitirdiğini sandığın ayrıntılarda, belkide
gündelik hayatın en ufak bir ayrıntısında çıkıverir karşına da , tüm benliğinle esiri olursun bir anda..
Kurtulmak isteyip istemediğinden de emin değilsindir aslında, alışmışsındır içindeki bu bulanık hatırayla yaşamaya, zamanında O’ndan vazgeçmeye korktuğun gibi, şimdide bundan vazgeçmeye cesaret edemezsin..
Acının nasıl büyük bir haz verdiğini anlarsın zamanla ve başlarda kurtulmaya çalıştığın bu hatıranın da esiri oluverirsin tıpkı önceleri o çok sevdiğin sevgilinin esiri olduğun gibi…Yavaş yavaş alıştırır kendine anlamassın hiç ve bağımlısı olduğun bu hatırayı içinden koparıp atmak artık senin için , ulaşılması güç bir hayal halini alır,, artık istediğin eski sevgili değil,, hatıralarınızdır….
Bizi geçmişe bağlayan şey bu bulanık hatıralarımıza yüklediğimiz anlamdır. Onları yorumlama biçimimizdir. O an ki duygularımıza erişmek için kullandığımız bağlardır. Aynı zamanda bizi özgürlüğümüzden uzak tutan engeldir bu bağlar. Çok önemli bir konu, fakat farketmemiz açısından.
Herşeyi kaybetmeden, kaybedebilmen dileğiyle.
xenix
aslında akıllı insanların çoğunun yaptığı şey sevgilisi yanındayken sevgilisine değil,onun yaşattığı duygulara odaklanmasıyla başlar peri masalı.bu peri masalı sevgili olmasada devam etsin diye.çoğu sevgili,buluştukları günün akşamında daha mutludur peri masalları içinde.çünkü yaşamadıkları o anları hatıralarında yaşamaya başlarlar gün sonunda.ve böylece hatıra biriktirirler.bu hatıralarla yaşar bu hatıralarla ölürler.peri masalı olur böylece hayatları.biraz peri,biraz masal.
Eternal sunshine of the spotlessmind filminde bu konu güzel irdelenmiş.tavsiye ederim izlemenizi.
‘..başlarda kurtulmaya çalıştığın bu hatıranın da esiri oluverirsin tıpkı önceleri o çok sevdiğin sevgilinin esiri olduğun gibi’ ne garip, tam bir ironi ve çok güzel ifade etmişsiniz sevgili göçmen. Sevgili deli hatıraların sevgilinin yaşattığı duyguları sevgili olamasa dahi yaşatması açısından faydalı buluyor, yanlış anlamadıysam sevgili xenix sizse bu hatıraların bizleri özgürlüğümüzden uzak tutabilecek kadar tehlikeli olabileceklerini düşünüyorsunuz, gerçekten biz farketmeden bu kadar kötü bir hale gelebilirler mi ve herşeyi kaybetmeden, kaybedebilmen dileğiyle ne anlama geliyor?
SEVGİLER
Ayrılanlar İçin
Yollarımız burada ayrılıyor
Artık birbirimize iki yabancıyız
Ne kadar acı olsa
Ne kadar güç olsa
Her şeyi evet her şeyi unutmalıyız
Hiç yaşamamışçasına, hiç sevmemişçesine
Unutursun o günlerimizi gecelerimizi
0 günlerce gecelerce sevişmelerimizi
Her kederin tesellisi bulunur
İnsan ne kadar sevse unutabilir
Mevsimler gelir geçer
Yıllar geçer
Sen de unutursun bir gün gelir
Her şeyi evet her şeyi, her şeyi unutabilirsin
Hatta bütün yazdıklarımı, satır satırını
Kalırsa da içimde bir derin sızı kalır
Kalırsa da içimde bir derin sızı kalır…..
Timur Selçuk’un unutulmaz şarkısıdır ve çok severim.Tabi kadife sesli sevgili Nilüferin yorumuda muhteşem!!!!
Sevgili Felicita;öncelikle merhaba,
herşeyi kaybetmeden, kaybedebilmen dileğiyle ne anlama geliyor?
Elbette bunu Sevgili Xenixe sormuşsunuz fakat okuyunca cevap vermek istedim umarım sevgili Xenix beni mazur görür.
Herşeyi kaybetmeden kaybedilmek şu olsa gerek.Biz insanoğlu bir şeylerin değerini ancak kaybedince anlıyoruz.Öyleyse ne yapmalıyız elimizdekilerin kıymetini kaybetmeden anlamayı bilmeliyiz.Yada tamamen kaybetmeden geri dönüşü olabilen küçük hatırlatıcı kayıplar yaşamalıyız.Ki böylece elimizdekilerin baki olmadığını anlayıp onlara daha fazla değer verelim.İşte ufak tartışmalar,ufak kısa dönemli ayrılıklar,yada bir yere zorunlu seyahat,yada hastalık(tabi bunun olmaması dileğiyle)işte bunlar mucizevi şeyler böylece küçük hatırlatmalar oluyor sevgililere ve bakıyorlar ki hiç kimse kimseye veya birşeye tamamen sahip değil.Hemen elimizden kayıp gidebilir sevdiklerimiz ve sahip olduklarımız.O yüzden geç olmadan kıymetini bilmeli ve doya doya yaşamalız her anı sevdiklerimizle.
HERKES HAYATTA DAHA ÇOK MUTLU HATIRALAR BİRİKTİREBİLİRSE NE MUTLU ONA,BEN ÖYLE YAPIYORUM VE HERKESE ÖNERİYORUM.
Bol mutlu hatıralar biriktirmeniz dileğiyle,sevgiyle kalın.
Herşeyi kaybetmeden, kaybetmekten kastım şuydu. Elimizde tuttuğumuz şeylere verdiğimiz anlam onları önemsemimizi sağlar. Kastettiğim bu “önemlilik bağını” koparmamız gerektiğidir. Kendimizi bu bağlarla tanımladığımız sürece kopan her bağ bizden bir parça götürecektir.
Sevgili shamanic, aslında bunların önemini kaybetmeden bilmek değildi anlatmak istediğim. Aksine önemsiz olduklarını bilmek. Zengin birisinin bütün mal varlığını kaybettikten sonra intihar edişi açıklar düşüncelerimi belki. Bu onun elindekilerin kıymetini bilmediği anlamına değil, aksine elindeki şeylere çok kıymet verdiğinden mutsuzluğuna yol açar. Eğer o kişi mal varlığını kaybetmeden bu bağını koparmış olsaydı, hayata aynı coşku, sevinç içinde devam edebilirdi. Ama kendisini zenginliği veya sahip oldukları ile öyle çok bağladı ki; bu onun elindekileri kaybettiğinde, hayatını da kaybetmesini sağladı.
xenix
İçtenlikle açıkladığınız için teşekkürler arkadaşlar..Sözünü ettiğiniz her iki durumda da kişinin kendisini terbiye etmesi gerekiyor gibi. Her halikarda kişi kendini duygulara teslim etmiyor, ya kıymetini gerçekten kaybetmeden bilinçli yaratılmış küçük kayıplar yaşayarak değerinin farkındalığını artırıyor ya da tam tersi yine bilinci devreye sokarak sözkonusu önem bağını koparıyor ve önemsiz olmalarının farkındalığına ulaşıyor. Bu konuda çalışmamız gerekiyor desenize 🙂
Sevgiyle
Eğer geçmiş şu anda hatırlanabilecek bir hafıza ve gelecekte şu an deneyimlenebilen bir beklentiyse, o zaman önümüzde ve arkamızda olduklarını önermesi tamamen kaybolur. Şimdi bana ait sınırların içine hapsolmaz ve tüm zamanı doldurur.
Geçmiş bir rüyadan daha fazla gerçek değildir. Bir şey olup bittiğinde sadece bir anı haline gelir. Geçmiş düşüncelerimiz aracılığıyla ona verdiğimiz kadar güce sahiptir.
Değerli yorumlarınız için teşekkürler…
Herşeyi kaybetmeden , bizi özgürlüğümüzden uzak tutan o muhteşem bağlarımızı yani bulanık hatıraları kaybedelim artık…
Biz değilmiyiz ki bu hiç de düşünmeyi istemediğimizi sandığımız ,oysa en ufak bir şarkı duysak da onla bağdaştırıp bir an önce düşünmeye koyulsak diye bekleyen, ve o şarkıyla beraber tarifi güç bir sızı yaşayan, sonrasında da tüm günü keyifsiz , cansız bir halde geçirip ziyan eden, yapmak istediklerimizden bile kimi zaman vazgeçebilen, yani XENİX in deiği gibi özgürlüğümüzden uzaklaştıran…
Oysa mutlu hatıralar çoğu zaman silinir gider sevgili shamanichealing… Eski sevgili ayrılıp gittiğinde , ”zaten hiç de anlaşamıyorduk hep uyumsuz bi insandı o ve her zaman tartışırdık ” dediğinizi çoğunuzun duyar gibiyim…
DELİ senin dediğin gibi sevgili yerine onla yaşanılan anları sevmek akıllıkmıdır gerçekten, yoksa tam anlamıyla delilikmi : )
Filmi izlicem TEGAFÜLE , teşekkürler …
Ona duydugun sevgiyi nasil yurekten yasamissan,onu kaybetmenin acisini da oyle yurekten yasamali belki de insan…O kotu hatiralarin sesini neredeyse hic duyamiyorsan bir de.Oylesine icten olmali acin,oylesine masum olmali.Tipki sevdan gibi…
Belki bir damla gozyasi olur isyanin,belki hungur hungur aglarsin gozlerin sisene dek.
Bir tebessum olmali yuzunde o bulanik hatiralarla…Vzgecmeye,kaybetmeye cesaret edemediklerinle…
Neden sonra donup kendinde,hem onu hem de hatiralarini geri istedigin cevabini bulursun,bilinmezdir.Ya da bilinmemezlikten gelinmistir.
Belki de hic yazmamaliydim diye dusunur,o bilinmemezlikten geldiginle basbasa kalirsin yeniden…
Su akar..
“Nereye gidersen git, kimi seversen sev gitmez,, arada sırada saklanır kalbinin gizli köşelerine…”
Ama ne kadar surer bu duygu durumu, omur boyu mu? Boyle olmamali, ustesinden gelmenin bi yolu olmali. Ask hic biter mi? Evet, artik karsiliksizsa bitmeli, sen de icinde yasamamalisin o anilari tekrar tekrar. Biliyorum elimizde degil, tabiki mantik islemiyor soz konusu ask olunca..En azindan belli bir zaman sonra bitmeli, diil mi? Sizler nasil ‘sil bastan’ yapiyorsunuz? Mesela ilk iliskinizi dusunun, ya da ilk askinizi(cocukluk askini kastetmiyorum), bittikten sonra ne kadar zamanda sildiniz kafanizdan ve yeni bir iliski dusunebilecek hale geldiniz beyninizde? Mesela yeni anlamlar yuklemekten bahsetmis xenix, yontemi ne peki? Sizler nasil unutturdunuz kendinize veya unuttunuz, belki kendiliginden oldu?