OL SADECE OL…

OL SADECE OL…

Var oluşta kendin ol.

Her şey ol.

Evren ol,

Akışta ol,

Hiç bir şeye sahip olmadan yaşam ol.

Gökyüzü ol, gökyüzünde huzur ol.

Toprak ol, topraktaki bitki ol, filiz ol.

Rüzgârın esintisiyle savrul, her yerde her şey ol.

Vadi ol, yağmur damlası ol, damladaki su ol.

Şelale ol, okyanus ol…

Ateş ol, sıcaklığınla kavrul, kül ol, küllerinle savrul, yeniden var ol.

Var oluşunla hiç ol, sadece kendin ol, varlığınla yokluğunla var ol.

Hiç ol, var oluştan gelen yokluğunla hiç ol.

Aşk içinde yanmak, semaya çıkmak, semada aşk olmak, aşkın ateşiyle yanmak…

Yandıkça semada, var oluşla bütün olmak…

Aşk; sen benden beni, benden seni aldın.

Aşkla yok oldum, yandım kül oldum..

Küllerimden evrenle var oldum.

Var oluşumla her şeyle var oldum.

Seni benden, beni senden eyledin, küllerimden yok oldum…

Yokluğumla aşk oldum, gökyüzündeki yıldız kadar var oldum…

Topraktaki her suda, kilde, çamurda sen oldum.

Filiz oldum, ağaç oldum, vadi oldum, güneşinle yandım, ateşinle yok oldum…

Her yok oluşumda küllerimden yeni kendim oldum…

Kendimi senden seni kendimden aşkımla var ettim.

Sahiplenmeden, bağlanmadan AŞK OLDUM…

………………………………………
Her dokunduğunuz aşk olsun.

AŞKLA KALIN… AŞKTA KALIN.

PERVİN CÜLCÜLOĞLU