Çok zaman önceydi. O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu.
İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.
Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.
Derken zaman diye üç parçalı bir şey İcat etti insan.
Bir parçasına dün dedi, diğer parçasına bugün, öteki Parçasına da yarın. Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu.
Dünü düsünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı; ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı. Farkında olmadan rezil etti bu gününü. Oysa yarın, Bugüne dün diyor,
Dünde bu gün için yarın diyordu.
Bir türlü beceremedi.
Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne
yapıştı.Bu günü eline yüzüne bulaştırdı…
Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı;
Ama bugünü hiç yaşayamadı.
Ne yarın
Ne de dün!
Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşı da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı.
Evet öyle..Ben 2 gün öncesinin pişmanlığını bugün de yaşıyorum..sanırım uzun sürecek bu gidişle..
İki gün öncesinin pişmanlığını değil an’ı yaşayın. Belki iki gün öncesi An’ı yaşadığınız tek gündü.
ama ben yaşadığım an’dan değil yanlış kişiye verdiğim değerden, haketmeyen biri için çektiğim acılardan pişmanım.
yarın düne ağlamamak için bu gün yanlış yapmasak.
“”haketmeyen biri için çektiğim acılardan pişmanım.””
dün, acıyı yaşatan “değer haketmeyenlerin” sadece değeri değil, “tüm güzel duygularıda” haketmedikleri için, hiç bir zaman bugünleri ve yarınları olmamışdır. Onlar çektirdiklerini müebbetle öderken,
masum olup acı çekenlerde dünü “dünde” bırakmaya mecburdur.
O acının size kattığı güzel bir şey vardır sevgili karia, bunu anladığınızda belki de o kişiye teşekkür bile etmek isteyeceksinizdir. Kimbilir?
Sevgili statik, unuttuğumuz şimdi de dünü ve bugunü hazırladığımızı da unuttuk. Maalesef dünlerde pişmanlıklara, yarınlarda korkulara ve kaygılara endişelere tutsak olduk.
Statik dediğiniz gibi dünü dün de bırakmalı insan..Ben de öyle yapıp önüme bakıyorum artık..
Haklısınız Medisis acı insana çok şey katar, bana da kattı ama bunun için o kişiye teşekkür edeceğimi hiç sanmıyorum..Ona öfke ve kin duyuyorum bana insanlara olan güvenimi kaybettirdiği için..
Sevgili karia galiba sınavda burada başlıyor. Tüm bunlara rağmen her insan başka insan… İnsanlara güvenmek iyidir ama kime iki defa güveneceksiniz onu seçmekte iş…
her insan başka insan
Haklısınız, çok teşekkürler medisis.
insanoğlu an içinde yaşar.insanlar yaptıkları hatalardan dolayı yaptıkları seyleri bir daha imkanı olsa daha iyi yapabilecegini dusunerek keske der ve pişmanlık yasamaya baslar.pişmanlıklarını nasıl olsa o an geçti diyerek görmezden gelip bosver anı yasamana bak demeyi sıradan bir tavsiye gibi görüyorum. 2.cumlenizde tam olarak neyi anlatmak isteginizi anlamadım.