Aslında bu konu fazla özel bir konu olacak ama, zannediyorum ki o kadarda problem etmezsiniz : )
Hissiyatımı paylaşmak, belkide danışmak, belkide iç dökmek, belkide ağlamak bilemiyorum adının ne olduğunu sadece yazmaktayım demiş olduğum üzere.
Herhangi bir inancınız, idealiniz, isteğiniz ya da hayaliniz bulunmaktamı ?
Ben uzun süre önce inanç kelimesini istekli, isteksiz bir şekilde lugatımdan sildim. Neden derseniz herkesde olduğu gibi benimde kendimce deneyimlerim oldu etti, hah çokda önemliya yaşadığım hissettiğim şeyler bu kadar sildi.
Özür dileyerek kelimelerimi dikkatli seçmeye çalışıyorum çünkü şu anda hissiyatımı kelimeler ile dökmeye çalışmaktayım, ne de sıkıcı bir eylemdir değilmi bu hal : )
herhangi bir varlığı kabul etmiyorum, fakat bunu mantığım değil hissiyatım ile var demekteyim, adına tanrı diğin başka birşey diğin, birşey var ya da yok, hissettiğim hal sadece “O” dediğim hal. Kendimce zamanında abuk subuk ya da mükemmel güzel diye kategorilere sokacağınız şeylere giriştim ettim bittim gittim: ) herkesde olduğu gibi. Şu anda bedenim sıkkın değil, ruhum deseniz ee o da değil. fakat bu kategorileri ayırmak o kadar saçma bir hal almaya başladıki, sadece bütünlüğün içindeki salak bir bebe gibiyim. Fakat o bebe ben değil, yani “sucu” lakaplı olan değil, ama bu mistisizm ile uğraşanlar olsun spiritual lik ile ilgili olanlar olsun ya da matematik, fizik, ya da yoga, tai-chi gibi hissettiren hobiler olsun onların cevaplandırdığı gibi, 2 ayrı hal hissetmemekteyim “1” sadece teklik var. Bazıları hala bunu algılamak için belkide uğraşıyor ediyordur, nicede algılayanların röportajlarını yazılarını okuyup dinliyorsunuz bende karşıma çıktıkça dinliyorum okuyorum. fakat işin hoşuma gitmeyen kısmı ise, bu hep böyle devam etmekte, her an her salise, kendiniz ile savaşıp kendinize meydan okumadığınız takdirde bu hal öyle güçlü bir şekilde sizi tüketiyor ki, bildiğiniz anladığınız ve sonucunun ne olacağını kesinkez bildiğiniz halde durduramıyorsunuz… etrafınızdaki insanlar ölüyor, onları toprağa veriyorsunuz, toprak candır hissi ile birlikte belkide sizi sadece yaşadığınız nefes aldığınız için seven birinin gidişine üzülüyorsunuz. Ama bu hissedilen teklik hali içindeyken numara yapmak bir o kadar zor…
Üzülüyorsunuz ama üzülme sebebinizi o anda düşünüyorsunuz, geliyor iç ses diyor boşluk var, bağ koptu diyor, geliyor zihin, biberonun yani alışkanlığın alındı diyor. daha sonra eskilerden alınan bir öğreti cümlesi kafanıza geliyor gelen giden yok diyor… Bunlar o kadar saçma o kadar anlamsız ve hissiyatsız gelmekte ki sormayın gitsin: )
Bir yol aramıyorum aslında, bu hali ne çözebilir gibi bir yol ya da bir hoca aradığımda yok çünkü bunlarda anlamsız, kim algımı bilir ve algımın yanlış olduğunu farzedip onu düzenli hale getireceğini iddaa eder, ya da hangi yol bana çıkar ? çok anlamsız ve deli saçması… Dünya birbirine giriyor bir yandan, bir yandan Türkiye bunun dışındaymış gibi kendini gösterip, şakacı üslup ile ilginç vaazlar verip ilginç vaatler ile hayal kurdurmaya çalışıyor. Buda anlamsız geliyor, tüm yaşananlar, şu anda yazdığım bu sayfa kendi kurguladığım bir oyun olduğunu biliyorum diyemiyorum çünkü, oyun içersinde bir amaç olmalı, bir kurtarma olmalı, diyeceksinki sadece eğlenmek için oyna o halde… o değil.. başka birşey var….
Çevreme bakıyorum, herkes o kadar aynı, o kadar görmekteki, ama bir uğraşlar birşeyler üzerine uğraşıp para harcayıp, adına aydınlanma dedikleri şey olmaya çalışıyorlar. ee O zaman annelerimizin öğrettiği dinlerimiz ya da öğretmediği dinlerimiz zaten mükemmel olmazmı. hazır din var aradığın bu ise…
Fakat ne arıyorum, hayat misyonun senin şu şu diyenler oldu, fakat kendi algıladığını söylediği kadarı ile bunu dedi, ya beni kendi değer yargıları ya da anılarının onu bir heykeltraşın yontması gibi onu yontupta beni o şekilde yorumluyorsa… doğru veya yanlış yok bunu zaten bilmekteyiz… yaşa bea dostum boşverr deniyor.. iyide kafam göre yaşayınca hastalanıyorum. fakat ben yolda öyle yürüyüp havalara bakıp güzel kadınların vücut hatlarına bakıp bundan keyif almayı, güzel bir kadının gözümün içine bakarak beni heyecanlandırmasından hoşlanıyorum… Fakat bu değil, bu da dahil ama değil… dedimya tüm “O” ne yazık ki lanet olsa gerek bu : )
Diyorum gel içelim kapışalım diyorum ama bana verdiği cevap daha çok toysun oluyor.. iyide bu “o” mu yoksa benim kendi zıttımın ama hissel hallerinin aynı olduğu “o” mu ?
Çok uzattım ve karıştırdım: ) illa ki biride içini dökmek ister üşenmeyip okursa:D
olaylarin basladigi noktaya gitmek gerek bence hani buyuk patlamadan sonra sende yarattigi durum duygu neydi nedendi ? Yani ne zaman neyi sildin acaba silindimi silinmelimiydi? Kendimce deneyimler dedigin seylerdir seni su ana getiren onlari bulup ayiklamak tamir etmek lazim 🙂
Evet bunu biliyorum zaten, tüm deneyimler zaten birşeylerin harekete geçmesini sağlıyor. tabi koca bir okyanusda bir küçük baloncuk patlaması gibi bir durum oluyor geneli algıladıkça. Fakat ortada ki durum kendinizin herşey ama herşey olduğunun açık ve seçik görme halindeyseniz bunu harekete geçirdiğiniz an farkındalık o yavşak sıfatı ile gülüyor:D Ve şu cevap geliyor, iyide neden birşeyleri çözümlemeye çalışayım?
Örneğin dişim ağrıyora geciktirmeden gidip baktırıyorum, açılım maçılım v.s der insanlar çok meraklılar sorumluluk almamaya: ) fakat ben genede ortada olmayı sevdiğimden sanırım o kısım için yapabilecek birşey yok gideriz bizde beden doktorumuza baktırırız ekstradan derim: )
Genel olarak geyik olmak varken neden birşeyleri çözümlemeye çalışıp, ciddi olayım. Fazlası ile anlamsız herşey olduğunun sorumluluğu ve yükü. Her depresyona girebilsem belki o zaman çözerim durumumu:D hahahah ama sorun yok ortada, ister spirituallik ister mistisizm ister hangi-dangi olsun…
İlk öğrendiğim soru kelimesi geliyor hep aklıma… “Niye ? ” : )
Banane allahtan, benim gibi bir hıyarı yaratmışta, kendi uçkurunumu düzeltemiycek. Ah o insanların tanrısına inanıp hayaller içinde pembe pembe yaşamak güzel olurdu: ) Her an savaş, her an geçmişdeki tortuları temizleme amacı ile eskileri bulmaya çalışmak zorunda kalınmazdı: )
Sayın mor mısır güzel, patlamış mis gibi, şifanızda pek güzel.: )
“Banane allahtan, benim gibi bir hıyarı yaratmışta, kendi uçkurunumu düzeltemiycek.” şifan sayesinde cümleyi görebildim. : ) Teşekkür ederim.
uretken olacaksin, kucuk seyler yaratacaksin, belki dunyaya iz birakamayacak kadar onemsiz seyler olacak ama yaratim var olmanin tadidir.yaratmak amactır.bos durmayacaksin..dunya senin gordugundur sadece sen o dunyanin yaraticisi olacaksin iste.
: ) Peki ya bunları uyguluyorsam? Kendinle savaşmak denilen hal bu ise zaten.
Herhangi bir boş gün bırakmamam gerekiyor böylede olunca: ) Neyse, ister istemez sana yükleniyorum.
Sömürmeden konuyu kapattım 😀 içini dökecek olan gelsin. Bana çözüm aramayın. : ) Kiracıyım ben 😉
valla ben de spiritualistim baskasi gelsin doksun icini 🙂
Bende özgürlistim:D ama hiçde hava atmıyorum : P
Neyse hissiyatın için Teşekkürler.
madem fikir ve düşüncelerimi merak ediyorsun ben söyleyim…bence duygusal anlamda karışıklıklar yaşadığın bir dönemdesin zaman ilerledikçe netleşir ve zıt şeylerin aynı şeyler olmadığı ve aynı şeyler olduğu durumları birbirnden ayırmaya başlarsın..
Evet katılıyorum sana. Duygusal anlamda çok fazla iniş çıkış yaşadığım bir dönemdeyim.
İşin kötü yanıda burda başlıyor, hatta kötü derken bile ” iyide kötü ne ki lam” diyorum kendi kendime.:)
Duygusal bir dönem olduğunun farkındayım, hatta herkesden daha çok farkındayım kendimin duygusal bir karışıklık ile bazılarının askı bazılarının kendini bulma dediği halde olduğumun:)
Benim problemim o değil zaten. onun için yapılacak birşey yok, herşeyi gerektiği yerde gerektiği şekilde tam hakkıyla çözümlemek yeterli. Ben ortada bir sorun olduğunu düşünmüyorum zaten, benim problemim burda başlıyor.
Çok eski zamanlarda da bunun gibi yüz yüze anlatıp birşeyler söylediğimde, ciddiye alınmadı. Yapacak birşey yok, TC kimliği olan, mavi renge sahip bir kimliği olan sıradan biriyim. Neden sallansın ki. Yarın öbürgün TV ye çıkar biri der:) Önemi yok bu süslü dillerin tabii ki.
Benim kendimi bildim bileli, hatta çok çok eskilere hatırlayabildiğim kadar eskilere gittiğim vakit, hep değişmeyen ve bunun rahatsızlıkmı yoksa sıradan birşeymi diye istemsizce sorguladığım hal kendi içine alıyor. Bu istesemde istemesemde hem karakterim hem de alışkanlığım olu vermiş.
Çok şeyde borçluyum bu düşünceye, daha doğrusu DÜŞÜNCEye.
İyide bu bir sorun hayır ama bu sorun değil, bu bir süreç, hayır bu süreç değil. Bu sensin hayır bu sen değilsin. Bu insan güzel acaba gerçekten güzelmi ?
Baal aslında şöyle, aslında ne önemi varki gibi(örnek)
kısacası adı ne olursa olsun, hangi ismi cismi almış olursa olsun herhangi bir kategoriye koymayı becerememekteyim, haa iş hayatımda bunu mükemmel yaptığımdan ötürü olsa gerek bana ait olmayan sorumluluklarıda alıyorum, hoşuma gidiyor ama şişince bırakıyorum:D
Genel olarak ilişkide bu böyle sonuçta, saykolog deneyimlemek istedim. Sadece konuştum burada olduğu, şiu anda gevelediğim gibi, akabinde, problemin yok vıdı mıdı dendi, her sıradan stress altında olan kişiye dendiği gibi, evet stress altındayken bu şiddetli açığa çıkıyor ama bu sakin haldeykende açıkta, kısacası ses daha yüksekte olmaya çalışıyor şey gibi düşün.
müzik dinliyorsun evinde, mp3 çaların ile sakince, sonra dışarı çıkıyorsun biniyorsun otobüse, ama müziği dinleyemiyorsun çok az anlıyorsun dışardan sesler karışıyor, herkesde bir telaş, bir koşuşturma bir varış ve bir yarış. sen salakmı bunlar bile diyemiyorsun istesende onu demek sana kendini salak hissettiriyor içinden gelmiyor öyle demek sadece müziğinin sesini iyice açmak istiyorsun çünkü o çok sevdiğin parçayı dışardan gelen hertürlü engele karşın tek başına dinlemek istiyorsun, ancak o parçayı dinlemekten keyif almış ve hala alanlarla birlikte dinlemekten keyif alıyorsun. Özetle bastırıldıkça dahada açığa çıkıyor, dediğin gibi duygusal bir karmaşa var bunun farkındayım, fakat o yüreğin sesi de dilersen başka şey de bilemiyorum onu daha yüksek tonda duyabilmem için gerekli engel oluyor başka birşey değil o duygusal karmaşa:)
Benim sorunum, fiziksel, yüreksel hasar almışım değil, illaki dayanabileceğim kadar dayanıp, kendimi kaybedecek kadar üzülüp ya da mutlu oluyorum. Benim derdim saykologların ki düşündüklerini varsaydıkları birşey değil. Benim problemim problem kelimesinin bir insan uydurması olduğunun her salise farkında olmak.:)
Gülüyorum çünkü bu konuda yapabileceğim birşey yok.:D Bazı şarlatanların dediği gibi, her insanın bir görevi var, ya da sen olmazsan bizler olmaz değil. Olay kelimelerdeki gibi dümdüz değil ama basit. Kelimelere anlatamıyorum haliyle ne de olsa deli dersiniz:D
Bu arada sevinme efektimdir Baal.
“ohhh ball baal misss” 😀
Sağolasın.
seni okuyunca +sonsuzla, – sonsuz arasında isttediği yere uçabilecek olan ve uçtuğun yerinde diğer herşeyden ,hiçbir farkının olmadığını gören biri canlanıyor hayalimde :DD
Bu yazdığın baya hoşuma gitti ne yalan söyliyim, teşekkür ederim. Ama işte yaşıyoruz yahu:) aynı sırtlanlar, kaplanlar ya da sincaplar gibi:) karnın acıktı ye, çişin geldi işe, kavga edesin geldi kavga et, aşık olasın geldi aşık ol. Yani ne bileyim dümdüz, birşeyler değişiyor ediyor gibi abuk subuk hikayeleri önüme koymasınlar:) Daha bitirelecek bir sürü bilgisayar oyunu ve koklanacak bir sürü apla var.:P