TIRTILımsı günlerin güncesi; sahiden KELEBEK olacak mıyım?
Uzun bir temmuz gününün sabahı
– yedisi ayın, belki sekiz-
– günlerden kim bilir
hangisinin ertesi
içimde; yalnızca
güneş TA TEPEYE! varınca
hava çılgınca kaynayınca
hissedeceğim baş ağrısının
hoşnutsuzluğu.
aklımda; başımı yasladığım
balkon parmaklıklarının
tozu.
bir diğerinin aynısı
yaprak kımıldamayan
geçip giden günlerim
ömür tükendiğinde
pişmanlığınızı hissedeceğim.
garip…
başlık çok hoşuma gitti
Teşekkür ederim. 🙂
İşin ilginç yanı da ne biliyor musunuz, dışarıdan bakan biri, sizin hayatı çok güzel ve dolu dolu yaşadığınızı; her gününüzün sevgililerle geçtiğini sanırlar.
Oysa siz, akşam olduğunda yapayalnızsınızdır ve yalnızlık da en çok akşamları koyuyor adama. Elinizde telefon, “acaba kimi arasam” diye telefona bakmaktan sıkılırsınız bir süre sonra ve sonunda o telefonu da kaldırır atarsınız bir kenara.
Yalnız olduğunuzu, çok uzun zamandır bir sevgilinizin bile olmadığını söylediğinizde ise inanmazlar; gizlediğinizi sanırlar.
“ler” eki, yani mutlu olmak için gereken tek şey buymuş gibi… Yahu böyle bir toplumsal kaos olabilir mi? Her an bir kadınla birlikte olunca mutlu olanlar olabilenler umanlar, aksi boş hayat….