Station eleven dizi İncelemesi

Son zamanlarda izlediğim en iyi dizi  Station Eleven. Dizi incelemesi dediğime bakmayın, ben sadece bana hissettirdiklerini paylaşırım. Eleştirmen olmak için Yazılımlarım uygun değil.

İnsanı öylesine derinden etkileyen bir yöntem kullanılmış ki, hikayenin ne olduğunu unutmak bile isteyebilir, bu büyünün etkisiyle yıllarca bu grupla dolaşabilirsiniz. Yönetmen sihri denen şey bu mudur bilmiyorum; fakat senarist arkadaşlarımın mutlaka izlemesini ve yorumlamasını isterim. Eğer izleyecekseniz beklenti ve alışkanlıklarınızı bir yana bırakmanız ve ilk üç bölümü geçebilmeniz gerekir. Ancak o zaman farklı bi şeyle karşı karşıya bulunduğunuzu anlayabilirsiniz. Hatta ben daha ikinci bölümde çöküş-hayatta kalma bahsinin, sanata, tiyatroya, çizgi romana bir güzelleme anlatısının gölgesinde kaldığını anladım, olur da her şeyi kaybedersek elimizde kalanın yarattığımız şeyler ve bunun toplamını yansıtan kültür olduğunun anlatıldığını görüp  şaşırdım. Bir Amerikan yapımından bu inceliği beklemiyordum belki!  Maalesef sadece on bölüm, fakat bence en doğru doz. Yıllar içinde değeri bilinip kült bir yapıma dönüşme ihtimali var. Şahsen ben dokuz puan verdim. An itibariyle medyatik olmamasının sebebi muhtemelen, savaş/kavga/teknik vahşet beklentisine boğulmuş eril zihniyetli seyircilerle, aşki güzellemeler, cinsellik temaları bekleyen diğerleri tarafından sıkıcı bulunmuştur. Genellemelerim için özür dilerim. Çünkü bu diziyi geç bulmuş olmamdan dolayı kendime kızgınlığım bu tür suçlamalar yaptırdı bana. İnsanız işte ne yapalım.

Özgürlük içinde

İnsan özgürlüğe göz diktiğinde -ki buna ruhunuz ya da auamukanız çölde kalmışçasına susamıştır- önce somut konularda özgürlük gibi anlaşılır, ekonomik özgürlük, bağımlılıklardan, sorumluluklardan kurtulmak gibi gelir. Doğrudur da… Fakat buna kavuşunca özgürlüğün çok daha büyük bir kavram olduğunu anlar insan, insanın ben’den BEN’im’e uzanan hem muhteşem hem de berbat yolculuğudur bu.

Az önce tesadüfen Sartre’ın Sineklerinden bir söylem gördüm,

Özgürlük aniden üzerime çöktü ve ayaklarımı yerden kesti…Gölgesini  yitirmiş bir adam gibi oldum, Cennette hiçbir şey kalmamış, ne doğru ne yanlış ne de bana emirler veren herhangi biri… Kendime yabancıyım, biliyorum. Dışarıda doğa doğaya karşı, hiçbir bahanesiz, nedensiz, çaresiz, kendi içinde bulduğum çare dışında yok bir çare… Yalnızım, yalnızım, yalnız, Ölünceye kadar yalnız.

Kibrit Oyunu

Bir masa üzerine 1.000.000 (bir milyon) kibrit çöpü bırakılmıştır. İki kişi bu kibrit çöpleri ile aşağıdaki kurala göre oyun oynuyorlar. Sırası gelen oyuncu bir asal sayı p ve negatif olmayan bir n sayısı seçip masa üzerinden p^n tane kibrit çöpünü alabiliyor. (örneğin 8, 1, 25, 5 ,49, 125 vs) En son kibrit çöpünü alan oyuncu oyunu kazanıyor?


Oyunu hangisi kazanır ve nasıl bir taktik uygulaması gerekir?

Dokuz Kiremit Oyunu

Neden bilinmez aklıma çocukken oynadığımız dokuz kiremit oyunu geldi. Hala oynanıyor mu bilmiyorum. Oyunun kuralı basit, en az 6 veya daha fazlası ile oynanıyor. Oyuncular iki takıma ayrılıyor. 9 kiremit üst üste dizilir ve birinci grup topla kiremitleri devirmeye çalışır.

Kiremitler devrilirse bunları tekrar dizmeye çalışırlar, ikinci grup da top elinde koşmak yasakken paslaşarak birinci grubun elemanlarını vurmaya çalışır. Vurulan oyundan çıkar. Bu süreçte elbette top bazen uzaklara seker ve birinci grup kiremitleri dizmeyi başarır. O zaman puan alırlar. Dizemeden hepsi vurulursa bu sefer görev ikinci gruba geçer.

Böyle eğlenceli, maceralı bir oyundu. Hem takım ruhu hem fiziksel kondisyon hem yetenek hem eğlence hepsi bir arada bu tür oyunlar artık yerini sanal oyunlara bıraktı sanırım.

Rüyaların İyileştirici Gücü ve BAK

20.Nisan Cumartesi günü saat 15.00’de Taksim Tuva Sanat merkezinde Rüyaların İyileştirici Gücünü konuşacağız. Bekleriz

 

Bu Etkinliğin hemen önünde yine  Cumartesi 12.00 de Bir BAK (Birleşik Alan Kullanımı) performansı yapacağız. Merak ettiğiniz her ne varsa bu hafta düşünün ve sorularınızı alıp gelin. Daha  çok bilgi için Tuva Sanat – Berrin Yılmaz’dan bilgi alabilirsiniz.