CRISPR, biyolojinin eline verilmiş ince uçlu bir kalem gibi görünüyor: harf hatasını bul, kes, düzelt, devam et. Fakat mesele yalnızca DNA’daki bir yazım yanlışını onarmak değil. İnsan genomuna müdahale edebilmek, tıbbın laboratuvar kapısından çıkıp felsefenin, hukukun, siyasetin ve hatta mitolojinin sofrasına oturması demek. Çünkü artık soru şudur: Hastalığı tedavi mi ediyoruz, yoksa insan denen metni baştan mı yazıyoruz?
Teknik taraf büyüleyici. CRISPR-Cas9 sistemi, bakterilerin virüslere karşı geliştirdiği savunma mekanizmasından esinlenen bir moleküler makas. Hedeflenen gen bölgesini bulabiliyor, kesebiliyor ve hücrenin onarım süreçlerinden yararlanarak değişiklik yapılmasına imkân tanıyor. Orak hücre anemisi, kistik fibrozis, bazı kalıtsal körlük türleri ve kanser tedavileri için umut verici çalışmalar yürütülüyor. Burada ahlaki sezgimiz çoğunlukla rahat: Acıyı azaltmak, ömrü uzatmak, çocukları ağır hastalıklardan korumak iyi değil mi?