intihar etti tüm kelimeler birbiri ardına
yüreğimin sarp yamaçlarından
sisli bir sessizlik; sözlüklerde…
bakakaldım…
yalnlarım avuçlarımda kaldı
yüreğimi inandıramadım
zihnime bir yıldırım çarpmıştı
yeni uyandım.
aynaya baktım günlerden bir gün
ben yoktum.
Tenine dokundum
dudakları yoktu.
Bana baktı
gördü ki; ben yoktum.
Sustum kaldım
benden çok “ben” olmuş maskem
yüreğimi bulamadım
kabuslar canımı yakarken
bu uykudan uyanamdım…
Sahi, kimdim ben?
Gerçek dostu olanların aynaya gerksinmesi yoktur-mevlana