Yazar: cem

yaşadıgımız günlük gercekler ile dile ya da yazıya gelen bilgiler arasındaki hezeyanlar kadar ruhsal bilgiye sahip gibiyiz.konusulanlara bakarsak en cahilimiz yuksek duzeyde ruhsal bilgi sahibi gibi.yorgan altinda aglayan insanoglu sabah olunca tüm benligiyle oyle bir ortaya cıkıyor ki sanki harf harf bilginin kaynagına vakıf olmus.bu aradaki acıklık ise ne derece tekamul ettigimizi gosteriyor.topyekun bir sekilde cıglık cıglıga bagırsakta caresizliğimizi yine de anlatım dilimiz de buyuk bir ustat gibiyiz.kabullenememe ile baslayan kırılmalar sonunda nereye varırsak varalım,ifade tarzımız cok baska oluyor.kimse kaybetmiş degil,kimse basarısız degil hepimiz mukemmeliz.aslında incelenirse dogrudur insan kusurdan muaf olandır ama bunu kul bilmez yaratan bilir.biz demek ki hep o olmusuz hemde bu olmusuz.temelde ikilik icinde sayılırız ki;ne o olabilmişiz demek ki ne de bu.takdir sizin…………..

bir ömür boyu calısarak edindigimiz bilgilerin insan nefsini aşamaması ne kadar yıpratıcı ve uzucu.tum ruhsal bilgi ve yasam tarzımızın insanlar uzerinde edindigi etki sadece deli saçması gibi gozukuyor cok garip.ucube gibi gorulerek gercekliği anlatmaya calısmak cok komik duruyor aslında.her birey kendi bekasını gözetiyor.genel hümanizm ya da toplumsal deger yargıları ile hareket etmek sadece korkaklara mahsus gibi.bireyler neden tek basına bir hedefe gidemez neden insanlar vizyonlarını gerceklestiremez,anlamıyorum anlayamıyorum.bilgi sahibi olmak bile zaten bencillik degil mi?biliyorum diyen benliğe dusuyor zaten.işte bu beden ve kılıflanmıs ruhumuz ne derece tekamül etsede sonucta aciz bir bedene gomülü oldugundan sadece en ust duzeyde nefes alır ve verir dogası geregi de hictir.zaman gecirme ya da kendini ifade alanı olarak gorulen bir yerde,basta ben,neyin pesindeyiz acaba,merak ediyorum.
sosyal olmak adına,ya da ses olmak,seda olmak tarzında acizliğimize kılıc cekene kadar,bir cocugun gözlerinden aslımıza dönsek ne olur.her satırda kah suphe,kah bilgiyle saldırdıgımız arkadaslar kendimizdir.ben artık anladım ki bu yolcok cetindir ki 15 yıl sonra bile adama haddini bildirirken yazıya da döktürüyor.

Tasavvuf bilincinin ulasılamaz, kul icin imkansız basamakları arasında keyfince gezen ve bu basamakları deneyimlemiş gibi davranan bazı insanlara cevaben yazmak istediklerim var bugun. Tasavvuf bilincinin en temel deger yargısı uygulamadır. Uygulama ve tecrube etmeksizin yasanan tasavvuf sadece hayaldir. Bugun ruhsal yolda ilerlemek icin tasavvufu seçen bir insan asla sırları ifşa etmez, yolun esaslarını anlatamaz, ısrarla bilinmelidir ki ruhsal bilgi cıkar icin kullanılamaz. Bazı ilkeleri ogrenen herkes yattıgı yerden kavramları tartısmaya baslarsa bu yolun sonu asla hayırlı bir noktaya varamaz. Zemini olmayan sahsi dusuncelerle ilerlemek istediginiz alan ruhsallık olmamalıdır, verilen bir cevap olursa konuyu devam ettirmeye kararlı oldugumuda bilinmesini isterim.

cıkan her ses susturuluyorsa kim neden konussun?her ses seda sayılır da sahibine mızraklar atılırsa kim neden konussun?

Sürekli bilgi karmaşası ve ve hatta uygulanması ile ilgili ilkeler icinde yaşıyoruz bence,hayatın tüm kollarında, degisik algılama seviyelerinde olusan, temelde bir, ama ifade de cok farklı görülen bu bilgilerin bireysel olarak tecrube ediliş farklılıklarının, toplamını düşündügümüzde ortaya belki binlerce farklı yol ve bilgi sekli cıkmaktadır.

Bu bilgilerin buyuk bir çogunlugu son yüzyıla paralel olarak filizlenmiş ve gelişmiştir, burada bizim asıl merak konumuz olan agırlıkla ruhsal bilgilerin ise,temeli insanlık tarihi kadar eskidir.Cok eski mitoloji kitaplarından derme catma bildigim,ruhsal bilgi şekilerlinden şimdiki sahip oldugumuz bilgiye kadar bir genelleme yapacak olsak arada cok ciddi degişimler oldugunu görmemiz zor olmayacaktır.

Aradaki değişimin toplumsal istekler ya da farklılaşmalardan kaynaklandıgını veya yaratıcının bir takdiri mi oldugu, konusunu sizlere bırakmakla beraber ,halihazırda büyük degişim oldugu temelinden hareket etmek istiyorum.