Bir topluma bakmanın iki meşhur yolu vardır: Ya kendinizi hayali bir uyduya bindirir, dünyayı ışık kümeleri, sınırlar, göç yolları, sınıflar ve kurumlar halinde görürsünüz; ya da diz çöküp kaldırım taşının arasındaki çatlağa bakar, orada konuşan iki insanın mimiklerinden, sessizliklerinden, küçük hesaplarından bir evren çıkarırsınız. İşte makro sosyoloji ile mikro sosyoloji arasındaki fark kabaca budur: Biri uzaydan bakılan dünya, diğeri mikroskoptan izlenen karınca yuvası.
Makro sosyoloji büyük resmin peşindedir. Devletler, ekonomiler, dinler, sınıflar, ideolojiler, nüfus hareketleri, savaşlar, kentleşme ve kapitalizm gibi devasa yapıları inceler. Onun sorusu şuna benzer: “Bu toplum neden böyle örgütlendi?” ya da “Hangi tarihsel güçler milyonlarca insanı aynı davranış kalıplarına itti?” Makro bakış için birey tek başına bir kahramandan çok, daha geniş bir düzenin içinde hareket eden bir figürdür. Tıpkı bir satranç taşının oyunu tek başına açıklayamaması gibi, insan da içinde bulunduğu ekonomik, kültürel ve siyasal tahtadan bağımsız düşünülemez.