Gündelik hayatta ‘aynı anda’ demek kolaydır: Sen kahveni yudumlarken uzakta bir yıldız patlamış olabilir; ikisi de aynı dakikaya denk gelmiştir, biter. Fakat evren, mutfak saatimiz kadar uysal değildir. Rölativite bize şunu söyler: Eş zamanlılık, yani iki olayın aynı anda olması, herkes için aynı anlama gelmez. Özellikle gözlemci hızlanıyorsa, ‘şimdi’ dediği şey yalnızca yerel bir his değil, bütün evrene nasıl zaman koordinatı dağıttığıyla ilgili hareketli bir geometridir.
Önce sakin bir yerden başlayalım: sabit hızla giden, yani ivmesiz bir gözlemci. Özel görelilikte böyle bir gözlemciye eylemsiz gözlemci denir. Bu gözlemci kendi saatini taşır, cetvelini taşır ve ışığın hızını her yönde aynı ölçer. İki uzak olayın aynı anda olup olmadığını belirlemek için ışık sinyalleriyle saatleri senkronize eder. Kural şudur: Işık gidip gelme yolunda eşit süre harcıyorsa, ortadaki anı referans alırsın. Bu gayet mantıklıdır; ama yalnızca o gözlemcinin hareket durumuna bağlı bir mantıktır.