Günümüzde hala kendine ” î ” li bir mahlas edinip aruz vezniyle şiir yazanlar var.düşüncelerini belli kalıplara ve kafiyelere sığdırmak için şiiri zorluyorlar da zorluyorlar.Hatta bazen düşüncelerini ifade edecek güzel kelimeler bulmak yerine bulduğu güzel kelimelere uygun düşünce arar hale geliniyor.
Ne dersiniz sizce bu eski edebiyat günümüzde yaşatılmalı mı yoksa mazide mi kalmalı.Divan edebiyatına sahip çıkmayınca yozlaşmış mı oluyoruz.