Hayat iyi bir öğretmen sanılır.Oysaki hayat,öğretmenin kara tahtası.
Ben bu dünyaya birşey olmaya gelmedim ki.Ben hiç olmaya geldim.
Boşuna mı denmiş;”Gizli bir hazine idim,keşfedilmek istedim.”
Hayat iyi bir öğretmen sanılır.Oysaki hayat,öğretmenin kara tahtası.
Ben bu dünyaya birşey olmaya gelmedim ki.Ben hiç olmaya geldim.
Boşuna mı denmiş;”Gizli bir hazine idim,keşfedilmek istedim.”
Anladık;
Sarhoşsunuz
Ve yine sarhoş edici şeyler söylüyorsunuz.
Sarhoş olaydım kendime sorhoş diyemezdim.Sarhoş ettiysemde affola.
*gizli bir hazine idim keşfedilmek istedim.Aslında keşfedecek biri yok.insanın kendinin hazine olduğunu bilmesi ve kendi ile mutlu olması ne büyük hediye bu hayatta.
keşfedimek istemek onaylanma ihtiyacından mı kaynaklanıyor acaba?insana kitaplar şiirler yazdıran da bu duygu mu?
acaba insana kendinin diğerlerinden farklı/iyi olduğunu düşündüren nedir?
hazine olduğunu düşündüren?
Qur´an bize Allah´in bir-ligini,benzemez-ligini ve yarattiklari-nin durumunu vurgular..
israrla,üstüne basa basa,tekrar ve tekrar..
Allah kesin sinirlar cizer..yarattiklari-na koydugu kurallari hatirlatir..
insan bir HIC degildir..HIC olsaydi,peygamber-ler ve kitap-lar gönderilmezdi..
Allah,meleklere ve iblis-e,adem-e SECDE edin diye emir vermez-di..
ancak bu insanin KIBIR-lenmesine sebep degildir..
insan HIC-tir algisi yanlis yapilmis bir mukayese sonucudur..
Allah ile yarattiklari mukayese edil/e/mez..mukayese es degerler arasinda yapilmasini gerektirir ve ortada mukayese edilenler arasinda BOYUT farki vardir..
Qur´an´in ÖZÜNÜ kavradi ZANnedilen büyüklerin en büyük problemi iste budur..
insani Allah ile mukayese etme KÜSTAHligi..
ÖZÜ!kavrayanlar, küstah ve kibir ile ulastigi yerde ya HIC-ligi yada HEP-ligi vurgulayan
bir karmasa,kaos cikarir..
HIC´in karsiti HEP´tir..
HIC´i kabullenen “fenafillah” ile HEP´e heves eder..
amaci HEP´le TANRILASMAK-tir..
kutsal-larin mimar-i,
tahsilli-yi,cahil-in seviyesine indiren,
cahilin,tahsilli-nin seviyesine cikmasina imkan vermiyen,
ikisini de ayni potada eritip zihinleri kiraya alandir..
bu okul-un ve ögreti-nin beyin yapicilari yabanciniz degildir..
Bu dünyaya bir hiç olmaya gelen herşey …:)))
Bu sonsuzlukta bir hiçim belki! Her şey olan hiçbir şey! Her şey dediğim andaki bir nokta! Bir çizik, bir taş, bir kedi, bir insan… İçsel olarak var olduğumu biliyorum. Var olmak! Neye göre varım? Diğer her şeye göre!
Maskelerin içindeki gerçek BEN’i bulmaya ne dersiniz?:))
O nun huzurunda hiçlikten başka birşey olamadım.Ve en büyük huzuruda hiçlikte buldum.Benim benliğim,kibirim,göremediğim benden sürekli ben ben diye bahsetmemden hepsinden kurtulmak isteyen bir gönül var karşınızda.Bu sebeple içten dışarıya bakıyorum ve hiçliğe doğru koşuyorum.Ne bir iddam nede gösterişim olsun.Tek isteğim yola çıkabilmek.
Aciz durumdayız çünki bilmiyoruz… yada bildiğimizi bilmiyoruz.. Bende olmak istemem dünyada.. bu sıkıcı,kısıtlı ortamda olmayı istememek birazda daha fazlasını istemekle ilgili galiba. O biraz fazlası para, pul yada benzeri düalitik şeyler değil tabiiki.. Herşeyden önce daha fazlasını bilmek, kim, ne olduğumuzu bilmek.. Kim olduğumu bana ne kitaplar ne dinler ne kadim öğretiler nede başka şeyler istediğim şekilde öğretebildi.. Öğretemezler çünki kelimelere, sözlere dökülmek bile sınırlanmak demek.. Söz ötesi olanı hissetmek, oluş hali her ne ise ona dokunmak, zamanı, mekanı aşmak ve iyi, kötünün, acı ve hazın olmadığı sonsuzluklara varan saf sevgi, mutluluk olabilmek özlemi varken frekansın bunca yoğunlaştığı madde aleminde kalmayı istemek bana göre değil…
Kendimiz plan yapıpta illa sınırlı olmayı,sevgisizliği ve acıyı tatma amacıyla buraya gelmişsek bu deneyimleri fazlasıyla hallettik ki birdaha gelmek istemem doğrusu.. diyorum ama şuda varki yükselen farkındalık oranında yaşama bakış açımızda değişecektir.. Hatta belkiöte tarafa gittiğimizde olan herşeyin aslında tamda olması gerektiği gibi olduğunu göreceğiz belkide.. Ne desek boş.. Algılarımız sonsuzluk karşısında oldukça yetersiz.. O yüzden ne doğru ne yanlış bilemiyoruz. Konuşup duruyoruz işte. Belkide en iyisi anı yaşamak, akışa bırakıvermek kendini..
Sirius´dan,
“o yüzden ne dogru ne yanlis bilemiyoruz” ?
tuhaf degil mi ?
günlük yasamimiz-da,
mesleki tercihlerimiz-de,
evlilik kararimiz-da,
cocuklarimizin istikbalini planlamamiz-da,
vesaire..
dogruyu-da yanlisi-da biliyoruz-da is ebedi hayatimizla ilgili kararlarimiz da bu ürkeklik neden ?
dünya hayati söz konusu oldugunda kendini AKISA birakmiyor insan ?
dogrumu yanlismi bilse-de bilmese-de her daim ANI yasiyor zaten insan..
VAHIY de zaten insana ancak bir teklif..
slm.
keşfetmek istedim;