KİM
ölüm diyor şair sanki koca bir dağ yıkılıyor
dağılıyor dağ dağ ağlıyor dağ dağ bir dağ daha
oysa kim avcunda toprak kıyısında çukur
çiğnenmiş bir gelincikten düşen toz kadar ölmeyi biliyor
( Hüseyin Aktaş’a, başsağlığı, sabır ve anıların güzelliklerinin çok hayat değerinde olduğuyla…)
..çok az melek var şarkı söyleyen.. ..bin keman bir avuca sığıyor / Garcia Lorca
Sevgili Hüseyin Aktaş,
Ne zamandır burayı okuyamadığımdan mütevellit annenizin vefatını anca eski yazıları okuyunca öğrendim,
En derin taziyelerimi lütfen kabul buyrun,geride kalanlara sabırlar diliyorum,muhterem anneniz ışıklar içinde uyusun,başınız sağolsun,
Saygılarımla…
Anne gibi eşsiz bir varlığı kaybetmenin acısının tarifi yoktur evrende. Hiç bir sözle tanımlanamaz bu durum. Baş sağlığı deyimini de hiç sevemedim oldum olası. Ama bir şey demek adettense eğer, sabır ve kabul diliyorum yüreğine; sevgili Hüseyin…
s a m i r e
…
yapraktan dal
daldan gövde
gövdeden toprak düştü
alevler ocaksız kaldı
ışıklar güneşsiz
bir kez daha anladım
anneler eşsiz…
Sevgili Aram,
Evet; annem çiçek oldu…
Daha çok açsın diye toprağa verdik onu…
Herkes bir yerimden tuttu ayrılıkta… Herkes bir yanıma dokundu… Ama senin bu “dokunuşun” çok farklı oldu. Bunu alıp ayrı bir yere koyacağım. Çok sağ ol…