gitme vakti değil şimdi…

Bazen yolumuz şaşabilir, yanlış yoldan dönüp gidebiliriz, bir bilinmezden diğer bir bilinmeze
Bu gece biri var ki O, yolu kaybetmiş, hepimizin dualarına ihtiyaçı var
Şu anda düşler aleminde, kaybolmuş
bir ışık bekliyor tekrar dönmek için
dualar bekliyor, şu anda yokluk aleminde
yüreğinizin güzelliklerini ona sunan her gönüle ihtiyacı var
hep beraber çağıralım onu
gitme vakti değil şimdi…

sessizliğe öyküler

Benmi kendime yabancılaşmıştım yoksa hayat mı bana, bunu çözemedim bugün.

Usulca dinledip, derinden… O kadar ahenksiz sesleri nasıl bir araya getirebilir insan diye düşündüm derinden usulca. Araçlar, insanlar, makine sesleri hepsi birbire karışmıştı. Sadece rüzgarın sesi aşinaydı ve sertti bugun, sanki her ne olursa duymazdan gelen ve kendi halinde biraz sert soluk alıp veriyordu.

Ardından rüzgarın serinliğini hissetmek beni kendime getirmişti biraz, gökyüzüne başımı çeviriken. Gökyüzü sanki güneşi çalınmış insanların dünyası misali, kapkaranlıktı. Ardarda üst üste bulutlar ve yok olmuş bir aydınlık. Yıkık dökük ve kararmış, deprem sonrası misali gibi, her şey her kez, ayrı bir enkaz ve korkunç bir bilinmezlik içinde. Yalnız bir ben, vardım sanki gerçek olan.

Korkutmayan yalnızlık dı bu, sadece ben mi hayat mı bana uzaktı bunu çözemedim.