Sevgili dostlar, geçenlerde bir arkadaşımızın dükkanının arka bahçesinde oturmuş, bir yandan kahve içiyor bir yandan da dünyanın gidişatındaki komik unsurları ayıklamaya çalışıyorduk. Ancak bu girişimimiz pek başarılı olmadı. Çünkü apartmanlar arasında kalan bu bahçemsi alanda bir sürü kedi yaşıyordu. Bu garip yaratıklar bizim oturduğumuz yerlere göz dikmiş, içtiğimizi adeta elimizden almak için pusuda bekliyorlardı. Haliyle biz de gerildik. O kadar pervasız ve salak bir haldeydi ki bu kediler, yanımızda bulunan ve mahallede hiç kimseye ve hiçbir varlığa en ufak merhamet duymamasıyla ünlü Zehirli Sinan’a bile yaklaşma gafletinde bulundular. Oysa bizim bildiğimiz kediler tetikte gezen yaratıklardı ve tedbirsizliğin bu kadarına asla yanaşmazlardı. Peki bu kedilere neler oluyordu da onlara zarar verme ihtimali olan insanlara bu kadar (yavşak sayılabilecek derecede) yanaşıyorlardı düşünmeksizin.
Bizim dükkan sahibi arkadaş, benim hatun bu kedilere hergün kutu kutu mama vererek bunları bu hale getirdi. Bütün kadınlar işbirliği içinde besliyor bunları. Normalde sayıları bu kadar olmazdı herhalde. Çevreye uyum sağlar, sadece güçlü olanlar kalırdı, ne kuş avlıyorlar ne de fare, kedilerin doğasını mamalayarak bozduk mu ne? dedi ve ekledi: “Valla arkadaş, sen herhangi bir canlıya iyilik mi edecen, önce bir dur da sor kendine: Benim iyilik etme ehliyetim var mı? Ben şöyle diyorum bu durum için, mamayla besleyen mamayla beslenir inşallah”
Haa bu arada bunu diyen arkadaş hayvanlara büyük saygı duyar ve kendi kişilik özelliklerinden bir kısmını doğadaki hayvanları gözlemleyerek geliştirmiştir . Ben şahidiyim. Sessizliği, girişimlerinde uğradığı başarısızlıkları mertçe karşılayabilmesi, yakınmaması vs. hep bu gözlemleri sonucu geliştirdiği yanları. Ancak yukarıdaki gibi kedilere bakarak hangi özellikler edinebilir bir insan onu da düşünmek lazım değil mi? Ayırt etmeden herkese yavşıyorlar, avlanmıyorlar, tetikte olma durumunu bırakmışlar filan…
Oysa bizim üst sokaktaki bir takım vahşi kediler alim allah yanlarına hiçbir canlıyı yaklaştırmıyor ve kimseye eyvallah demiyorlardı. Hangi kedi davranışı uygun davranıştır ve kedilere bu şekilde davranarak onlara gerçekten iyilik mi yapıyoruz yoksa başka birşey mi?