Yazar: nerentes

Yine sana sesleneceğim

Senin kim olduğunu hiç bilmeden

Senin kim olduğunu en çok bilerek

İsyankar zambakların çılgın nilüferlerin

Dört nala açan kiraz çiçeklerinin

Dudak kıvrımlarına yoldaş olacağım

Sarı bir hüzün kızıl bir gurur

Ve siyah bir öfkeyle konuşacağım sana
………..

Sana oklardan değil yaydan bahsedeceğim

Gülün dikenlerinden değil

Gülleri ve dikenlerini doğurmaktan yorulmayan

Topraktan söz açacağım

Akan su gelmeyecek kelimelerime

Suyu şefkatle kucaklayan sessiz taşların canını yakan damlaları dinlendireceğim

…………
Yine sana sesleneceğim

Senin kim olduğunu hiç bilmeden

Bilmek istemeden

………

Alaattin’in sihirli lambasından çıkan cin bana gelseydi

zamanın oyunlarından birinin içindeydim bugün geldim we gittimm!
neden geldiğimi bilmesemde neden gittiğimi we kimden gittiğimi biliyorum!.
‘baba’
inandığım güwendiğim zaman giden anlamının ne olduğunu hala kestiremediğim kelime!
benim meraklarım kadar merak etmişmiydiniz beni,
benim geceler boyu zırwalayarak ağladığım kadr gözyazşı,
yada weli toplantılarımın ismi başrol kahramanı ama benim hiç tanışamadığım
sonralarda tanıştığım
tamam ne rengi sewdiğimi bildiği dediğim neden hoşlandığımı bildiği dediğim baba kelimesini
sölediğim dier kahraman sende gittin ‘baba’demek gitmek demekmiydi!
yada gelipte kalmamak mı?
benim size dair merak ettiklerim bu kadar yokken sizin düşünceleriniz bizlerden yana hiç uğramaz mı..
2 erkek kadreşim war onlarda baba olucak büyüdükleri zaman onlarda mı gidicekler
her babamın yaptığı gibi sabah 7 ye kurulu iş saatleriniz neden yoktu sizlerin?
yada akşam yemeğine erken gel ile başlayan cümleleriniz
biriniz birimizin yürüdüğünü görmedi bile bu kadar mı habersizdik dünyaya gelirken birbirimizden yada
digeri yürüdüğüne şahit olduda ne degiştide o da gitmedimi?
‘baba’ demek kalamamak mıydı?
yoksa biz hala çocuksu hayallerimzle olmayışlarınıza inanmakmı istemiyoruz!
sizler warsınız ama biz görmüyoruz!.
ben büyüdümm desemde inanmayacak bi adam hala çocuğuz demek ne kadar cazip !
ne kadar yabancılaştık biz birbirimizle yada hep yabancıydık!
‘baba’demek gitmek demek miydi gerçekten ?
yada siz hiç kalmaya gelmediniz mi?

Sakarin

Çayı şekersiz içmeye başladım
Bir tane sakarinle
Ayrıcalıkmı bilmem
Özledim ince belli
Bardakları yarıya kadar
Şekerle…
Doldurulan günleri
Tadı yok
Çocukluğumdan artakalanların
Tadı yok…..

Beynimin odacıklarında dolaşan
Onu paramparça tüketen karıncalarım
Artık canımı yakıyorlar….
Nasıl bir işkence bu? ? ?
Çözümlemiş değilim anlamış değilim…
Benki düşünmeyi erdem sayarken! ! ! ! !
Düşüncesizliğin tam ortasında buluverdim
ayazlarımı…….
Mücadelemin sonuç verip vermiyeceğinden,
Emin değiim artık…
Pervasızca ağlamak,
Sabahlara adar içmek,
İçimde kalan o son feryadın
Acılı sözleri sanıorum…
Gözlerini etli vücuduma dikmiş,
O ruhsuzlar farkındalarmıki? ? ? ?
Çaresizliklerinin ezilmişliklerinin
Ve
Anlamsızlıklarının……
Yargılamayın….beni
Sorgulamayın beni….
Sadece beni dinlemelisiniz….
Beni parçalayıp çoğalan
O birçok benin çığlık çığlığa,
Birbirlerine aldırmadan
Yarattığı izdiham içinde boğulabilirim
Ve
Ben
Beni dinletemiyorum içimdeki benlere
Mutsuzluk çoktan boyumu aşmış,
Erişmekse artık çok zor gibi
Geç kalmış olmayı hiç istemezdim
Hatta düşünmek bile en yoğun acıların…
ruh dinginiğimi yitirmişliğimle
Ne vereilirm,
Ne söyleyebilirim..
Sevmenin aşık olmanın
İlk tılsımlarını yitirmişim.
Sesler! ! !
Sesler! ! !
Ve
Beyin hücrelerimdeki çekilme
Acı çekiyorum
Acı çekiyorum…