eyy, avuç dolusu uyuz kelimeler nerdesiniz?
berraklığı uzaktan görünen yüreğim!!!
ne oldu da bulandın?
bana kalırsa o güzelim umudum,
taş yığınlarının arasından
filizlenmeye çabalayan o yeşilimsi fidanın
sonsuza dek ağaç olamayacağını
toprakta doğamayacağını
kimsenin yüreğinde kök salamayacağını
çok iyi biliyor…
o sadece küçücük bir umudun uzantısı
insanı heyecanlandıran kalp atışlarının
yavaşlayan ritmi
duygulara kafa tutamayan zaaflı yanımdı…
hepsi bu kadardı…
yabancı bir sertlikti
acısını hissedemediğim
benim kronik kanserim…
delişey,
Aysel git başımdan ben sana göre değilim
Ölümüm birden olacak seziyorum.
Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Aysel git başımdan istemiyorum.
Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün
Dağıtır gecelerim sarışınlığını
Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,
hiçbir dakikamı yaşayamazsın.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Benim için kirletme aydınlığını,
hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim
Islığımı denesen hemen düşürürsün,
gözlerim hızlandırır tenhalığını
Yanlış şehirlere götürür trenlerim.
Ya ölmek ustalığını kazanırsın,
ya korku biriktirmek yetisini.
Acılarım iyice bol gelir sana,
sevincim bir türlü tutmaz sevincini.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim.
Ümitsizliğimi olsun anlasana
hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim.
Sevindiğim anda sen üzülürsün.
Sonbahar uğultusu duymamışsın ki
içinden bir gemi kalkıp gitmemiş,
uzak yalnızlık limanlarına.
Aykırı bir yolcuyum dünya geniş,
Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki.
Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş.
Sakın başka bir şey getirme aklına.
Aysel git başımdan ben sana göre değilim,
ölümüm birden olacak seziyorum,
hem kötüyüm, karanlığım biraz, çirkinim.
Aysel git başımdan seni seviyorum…:
ATTİLA İLHAN
“Aysel git başımdan seni seviyorum…:”
yaa tamam sorun yapmaa, sevdiğini biliyorumm:P
Belki acıttığımızı sandıklarımız
Hiç acımadılar…
Acımadığını sandıklarımız yaralandılar…
Çok güçlü görünenler
Belkide zayıftılar…
Görünenler her zaman gerçeği yansıtmaz
İnsan çok değişken, değişken duygular…
Ve insanlar duygularını
Hep saklıyorlar…
Belkide bir savunma mekanizması bu,
Yaşamda var olmaya dair…
Hayatın gidişatına büyük bir katkı belkide
Devam edebilmek için güne…
Kaldığımız yerden başlamak gerek
Belkide…
Ve tam olarak yaptığımız bu!!!
Saklanmak en kuytu yere,
Saklanmak en görünmeze,
Nasıl bir kıyımdır bu!!!
Duyguları gömebilmek olduğu yere…
Delişey,
Bulut geçti
Gözyaşları kaldı çimende
Gök rengi şarap
İçilmez mi böyle günde
Seher yeli eser
Yırtar eteğini gülün
Güle baktıkça çırpınır yüreği bülbülün
Bu yıldızlı gökler
Ne zaman başladı dönmeye
Kimse bilmez
M. Gürelli,
Bam telinden hallice.
Koza iplik iplik olmuş…
Nefes almaya çalışır kelebek…
Kanatlarına dokunmayın, kendi kendine uçmayı öğrenmesi gerek de…
Bir de nerede duracağını bilse ne iyi olurdu da bilemedi…
Öyle savruldu rüzgara bazı bazı…
Karayel esti, bazı bazı sert poyrazlar gördü kanatları…
En korktuğu lodostu migren sebebiydi…
Denizden eser karaya vururdu…
Vuruldu!
HAYAL ADASI,