Bugünkü ruh halim düşünceye niyete takıldı. Düşündüğüm için mi niyet ediyorum, niyet ettiğim için mi düşünüyorum?
Oturdum düşünceyi düşündüm, sonra niyeti de düşündüğümü gördüm. Ben niyetmiydim, düşüncemi. Yani annem babam beni dünyaya getirirken niyet ettiler mi acaba, düşündülermi? Ama bildiğim kadarı ile niyet etmediler ve düşünmediler. Öylesine doğmuş bir çocuktum. Yaşarsa Allah tan ölürse Allah’tan rızkı Allah’tan olan bir çocuk.
Şimdi çocuk değilim kocaman 48 yaşında bir insanım. Ve tüm yaşamım boyunca Allah’lık yaşadım. Yani ne niyet ettim ne düşündüm sadece gelenleri yaşadım. Şimdi bilgi çağındayız ya düşüncenin gücü, niyetin gücü, kendinizi dengeleyebilirsiniz, Iq, Eq, Hq lar var pin, pung kodları var. Daha neler yokki…
Allah’lık yaşadığım yıllarda çok mutluydum. Yani düşünmüyordum ki mutlumuyum mutsuzmuyum diye. Yaşamın armağan ettiği her geleni yaşıyordum sadece. İçimdeki çocuk dışımdaki büyükle birlikte çok iyi arkadaştılar. Ve ne oldu ise birgün herşey bitti. Bu herşeyin bittiği zaman dilimi ülke ekonomisindeki yolsuzlukların karşısında hırsız, arsız, haksızla mücadele edemeyip iflas edişim ve ardından hayatımın en önemli armağanı olan oğlumu kaybedişim, karşılıksız kalan çeklerimi ödeyemediğim için hapse girişimle son buldu. En acı olanı benden istenen şeyin bende olmayışı ve veremeyişimdi. Vermek istiyordum Canım pahasına iş imkanı yaratıp borçlara çalışıyordum ama Faiz denen batak öyle bir canavarki seni boğuyor işte… İçimdeki dev, enerjik, adaletli, seven … çocuğu dövdüler sövdüler harap bitap düşürdüler. Dışımdaki büyük de kızdı isyan etti, bir sürü silahlar üretti. Her silahın üretiminde bir kitap okuyup bitirdi. En son silah olan bilgi silahını füze yaptı ama bu füze zulmü, hainliği, kötü niyetleri, kötü düşünceleri önleyemiyor ve hiçbirini vuramıyordu. ve nihayet yapayalnız kimsesiz Allahlık hali ile başbaşa kaldı.
Şimdi içimdeki çocuk bir kahkaha attı dışımdaki büyük onunla birlikte gülümsedi kendi kendine ))))))
Kızım hep Allah’lık değilmiydin sen. Sonsuzluğu baştan keşfetmiş halin bilgiyle donanınca sonsuz dipsiz helezonlar seni başka birşey yapmadı ki. Sen aynı sensin. Düşüncesiz niyetsiz saf olan…..(kulağıma bir ayet fısıldandı şu anda “Ol dedi oldu”.)
Şimdi soruyorum arkadaşlar Düşünceler ve niyetler mi beni yaratıyor. Ben mi düşünceler ve niyetleri. Niyet mi düşünceden doğdu, düşüncemi niyetten. Yoksa hepsi Ol dan gelip oluşuma sunulan ve sonsuzluğa açılan bu pencerede şu an düşünmem ve buraya yazmaya niyet edip sizlere yazmam içinmiydi? ))) Umarım çok iyi cevaplar alırım. Vereceğiniz cevaplar için hepinize şimdiden teşekkür ediyorum.
Niyet sözcüğünüzden “karar verme” durumunu anlıyorum. Karar vermek her hangi bir “şey” karşısında an-yer ile birlikte bir “tespit” yapmak olduğunu düşünüyorum. Düşünceyi oluşturan “bilgi taşlarınız” olmasaydı, kararınız; niyetiniz de olmazdı.
Düşünerek ve niyet ederek çekleri niye ödeyemediniz acaba?!…
Düşünmek ve niyet etmek varlığınızı doğursaydı, yine düşünerek ve niyet ederek parayı da var eder, çeklerinizi öderdiniz. Hatta düşünüp düşünüp, niyet edip niyet edip, fakir fukaraya da dağıtırdınız. Hatta kaşılıksız dolar basıp Amerikan ekonomisini bile batırırdınız. Düşünür var ederdiniz, düşünür yok ederdiniz, nerde o yoğurdun bolluğu?… Direnen nedir size? Varlık!…
Siz olmasaydınız kim bilirdi sizi? Düşüncenizi, niyetinizi kim bilirdi?…
Varlığınıza borçlusunuz hepsini… Varlığınızın özündeki devinim ile de değişiyor her şey, her an…
Düşünce taşlarını belirleyen şey, niyetler ve kararlardır. Yani düşüncelerinizi belirleyen şey niyetlerdir.
Tek sorun şu; bu niyetler kimin niyetleridir? Sizin mi yoksa, başkalarının mı?
xenix
xenix, karıştırmışın yine ortalığı, derhal topla:)
Xenix bu ama dahi insandır. Takdir ederim kendisini… Yorumları ve bilgileri aydınlatıcı…
“öldürtücek” kendini bu çocuk:))
Kim???? Merak ettim
xenix!!
Tanrı bizi olduğu gibi xenix ide ölüme mahkum etmemişmidir. Bence hiç bulaşma derim…
Ben onu korumaya çalışıyorum Tek Kaş… Xenix bazen “birisinin katil olduğunu kanıtlamak için kendisini öldürtme yolunu” seçiyor, onu demek istedim. Teorik yani durum. Yoksa Fiziki olarak onun önüne atarım ben kendimi, gelen önce beni bulsun, beni geçene değin xenix bakar başının çaresine, ardından beni de çeker gittiği yere, sen rahat ol:)
Medet sende ya hüseyin. Sazan durumum söz konusudur.
Sizlerden özür dilerim…
Doğduğumuz andan itibaren bizden önce yaşayan insanların niyetleri bize işlenmeye başlar. Önce cinsiyetimize yönelik niyetler, ardından bazı özelliklerimize yönelik, yaşadığımız topluma yönelik vs vs. Bütün niyetler bize işlenmeye başlar. Böylece atalarımızın niyetleri ile aynı niyetlere sahip olmaya başlarız. Bundan sonra düşünceler oluşur. Bu düşünceler de elbette bize yüklenen niyetlerin sonucudur.
Aydınlanma, bütün başka niyetleri farkededip varsayılan boş halimize geri dönmekten geçer. Bunun için de önce düşünceleri susturmak gerekir.
xenix
“”Şimdi soruyorum arkadaşlar Düşünceler ve niyetler mi beni yaratıyor””
xenix’e katılmıyorum.
Önce “ben” var. Daha sonra “O” var.
O halde, ben varsam,
düşüncem olur,
düşününce de bir şeylere niyetlenirim.
Angelyasam, nedir niyetin?;))