Bir yazılımın doğum anı çoğu zaman romantik değildir: bir ihtiyaç belirir, bir fikir karalanır, bir depo açılır, ilk satır yazılır. İnsan için de durum biraz böyledir. Biz de dünyaya kusursuz bir ürün olarak değil, çalıştırılabilir ama tamamlanmamış bir sürüm olarak geliriz. Bebeklik, yaşamın alfa sürümüdür; sevimlidir, umut vadeder, fakat bellek yönetimi zayıftır, bağımlılıkları fazladır ve sistem çökmesi genellikle yüksek seslidir.
Yazılım yaşam döngüsü bize insan ömrünü anlamak için şaşırtıcı derecede iyi bir harita sunar. Analiz, tasarım, geliştirme, test, dağıtım, bakım ve en sonunda emeklilik. Bu kavramlar sadece bilgisayarların soğuk dünyasına ait değildir. Her insan da kendi gereksinimlerini anlamaya, karakter mimarisini kurmaya, deneyimlerle derlenmeye, hatalarla test edilmeye ve zamanla güncellenmeye çalışır. Aradaki fark şudur: Yazılımda hata mesajı çoğu zaman ekrana düşer; insanda ise mideye, kalbe, ilişkilere ve bazen de gece üçte tavana bakmaya.