Satrançta yeni başlayanların ilk öğrendiği cümle şudur: Merkeze hükmet. e4, d4, e5, d5 kareleri küçük görünür; ama taşların nefes borusu oradan geçer. Atlar orada sekiz yöne göz kırpar, filler çapraz imparatorluklar kurar, vezir birden diplomatik pasaport kazanır. Kenarda duran taş ise çoğu zaman sadece kendi trajedisini seyreder. Dünya siyaseti de şaşırtıcı biçimde böyle işler: Haritanın ortası, yalnızca coğrafi bir yer değil, hareket kabiliyeti, lojistik akış, algı yönetimi ve gelecek hamlelerin psikolojik tehdididir.
Jeopolitikte merkez kontrolü, bir ülkenin dünya haritasında tam ortada olması demek değildir. Daha çok, yolların, boğazların, enerji hatlarının, ticaret ağlarının, veri kablolarının ve sembolik etkilerin kesişiminde durmaktır. Satranç tahtasında merkezi tutan oyuncu rakibine şunu söyler: Ben her yere daha çabuk giderim. Jeopolitik aktör de aynı cümleyi limanlarla, üslerle, ittifaklarla, boru hatlarıyla ve para birimleriyle kurar.