YOKYER’de KAPIları ve onunla ilgili olanları zevkten dörtköşe okumaktayken, birden aklıma eski bir anı geldi.
Sanırım 89 yılıydı, ilk kez İngiltereye gidişimdi. Hesabımdan para mı çekecektim ya da başka bişey, bir banka şubesine girdim (ingilterenin bankacılık sistemi bizimkinden geriydi o sıralar, bilmem biraz geliştirebildiler mi). Baktım bankolar boş, ama sahiden boş, ne müşter ne çalışan var. Bi tanesine gidip nazikçe beklemeye başladım. İçerlerde dolaşmakta olan bi görevli bankoya yaklaşmaksızın uzaktan bana seslendi “ring the bell!”.
Öyle aval aval bakındım, nasıl yani? Kimse bana aldırmıyordu. Ben de bir zil aranayaım bari dedim. Şubenin kapısından çıktım, oralarda çalacak bir zil arandım. Ve bi tane vardı, ona bastım. Yanındaki süslü kapı hemen “tık” dedi otomatik açıldı. Yukarı doğru çıkan merdivenlere şaşırarak baktım. Çıksa mıydım acaba. Kapıda bank the vs vs gibi süslü ve uzun bi yazı vardı.