Laniakea
Kitabı aslında bir kitap gibi okumadım daha çok bir yazarın nerelere kadar gidebileceğini ve okuyucuyla kurduğu bağdaki etkileşimi izleyerek okudum. Bu konu ve bu türe ait tecrübem az olmasına rağmen.
Her kitabın bu etkileşimi nasıl yarattığı ve oluşturduğunu izlerim içimde. Bir kitaba başlamak zordur benim için onu bitirmek iki katı zor. Bu kitabı bitirebildim.
Bu nedenle kitap benim için bir çok iyi romanda hissettiğim tadı hissettirdi. Belirli bir yere kadar daha az inişli ve çıkışlı bir yapıyla takip ederken bir noktaya gelindiğinde aniden bir yükseliş enerjisiyle doldurur okuyucuyu, bunu Laniakea’da da hissettim diyebilirim. Daha çok duygular üzerinden yerini alan bir okuyucu kategorisine girebilirim tabii.
O gerçeklikte buluşsak, konuşmadan anlaşsak
Merhaba Sibel Hanım, Lanıakea’nın son satırını da bitirir bitirmez size sıcacık teşekkürlerimi belirtmek ve tebrik etmek istedim.
Ben de aslında Serap gibi bu güzel eserinizde konu edinilen durumlara hiç aşikar değilim. Son zamanlardaki uzaktan uzağa ilgimi saymazsam. Sizi de aslında kitabınızı almadan bir şekilde el yordamıyla bulduğum ve 1 yıldır tamamen amatörce uyguladığım ho’oponopono sayesinde tanıdım. Bu konularda değil emekleme ‘agu’nun ötesine bile geçememiş bir okuyucunuz olarak (ki bloğunuzu da takip ediyorum) kendim ve bütüne nasıl bir faydam olur, nasıl bir yol iz sürmeliyim sorularına cevap aramaktayım. Ümidim odur ki bana vereceğiniz tavsiyeler vardır. (kitap, blog hatta gücümün yeteceği belki bir eğitim).
Elbet İke, Mana, Manawa ve diğerleriyle de tanışmak pek bir hoş olurdu.Şimdi diğer kitaplarınızda sıra, emeğiniz için teşekkürler, yolunuz hep açık olsun. Sevgiler.
Bir Okurumuzdan Paylaşım
Solucan deliklerinde paralel boyutlarda gezinmek harikaydı tesekkürler
Fatoş Eyitmiş
Öyle bir bağlantıydı ki,
Yaşayan karakterlerle bir solukta bir kitap mı okudum,bir tiyatro mu izledim bilemedim…..Bir bulmacanın labirentlerinde gezerken onların göz bebeklerindeki ışığı gördüm, parfümün kokusunu duydum, dokundum tenlerine, yaralandıklarında canım acıdı…Duyguları bire bir hissettim.Merakları,açmazları,acıları,keyifleri,telaşları,aşka dokunuşları, yaşama tutunuşları….Venüs Bağlantısı….Öyle bir bağlantıydı ki, birbirlerini hiç tanımayan insanların, dokumadaki atkılar ve çözgüler gibi birbirleriyle doğrudan ilgili olduklarını gördüm….ve dokudukları hayattı…ve hayat güzeldi,sanal olsa bile:))) Sanırım bir rüya gördüm, bir rüyalar ustasının kurguladığı, çünkü ancak bir rüyadaki kadar gerçekti her şey…Teşekkürler Sibel Atasoy
Her uyandığımda daha iyiydim.
Üzerimde son bir haftadır enteresan bir şekilde negatiflik yüklüydü. Laniakea okuyarak ve bolca uyuyarak iki gündür daha iyi hissediyorum. Kitap çok güzel bitti, merakla bekleyeceğim ikincisini.
Laniakea önceki kitaplardan daha farklıydı. Daha çok odaklanıp okumak gerekiyordu. Kitabın en çok beni etkileyen yönü belki bana öyle geliyordur 266. Sayfada Kuantum ve kendi düşüncelerimiz ile ilgili sözler. Muhteşem kesinlikle eğer anladığım gibiyse ya da ben ilk kez aydım. Yani kuantumu anlamak için kendimize ve düşüncelerimize bakmak yeterli. Kararlar, seçtiklerimiz, seçmeyip öldürdüğümüzü düşündüklerimiz, seçmeyip hayal ettiklerimiz, geçmişi geleceği düşündüklerimiz hepsi hepsi hem var hem yok.
Karakterler çok iyi. Po köyü sakinleri varlıkları güzel anlatılmış hayal edebildim. Bazı yerlerini anlamadım tabii doğal olarak birkaç kez okumam gerekti. Ama Serap’ın da dediği gibi hissettirdikleri önemli bazen ya da bıraktığı tat, koku işte her ne ise. Zamanı gelince düşünceler bulur yerini.