Rüzgar Gülü şiiri şöyleydi:
Zahirden gelir kodu zehirden gelir pili
Düşün ki engel iken yelkeni
Hız verdirir, yol aldırır tekneye
Rüzgar deyip geçemem haza büyücü işi
Velakin yelkeni akledene ne demeli
Çekinik genler sekiz döl uyuyanlar
Şeker gibi tuz gibi eriyip karışanlar
Koku gibi ses gibi dağılıp kaynaşanlar
Törpü törpülendim, elendim de elendim
Bilemediysem de dişe gelir bişey
Yüreğimden dinlemeyi öğrendim.
Duygunun adını rüzgar koymuşlar
Bulamazsan onu, yerine zihin takmışlar
Pata pata pıtı pıtı pata pıta gider tekne
Olur rüzgarı olanlara şahane vesile
Bu motorun yakıtı hep gelir mi dersin
Ya bu yakıtın ilk sahibine ne dersin