Bir restorana giriyorsunuz. Biri bomboş, diğeri kapısında kuyruk olan iki mekân var. Menüleri okumadan, kokulara bakmadan, şeflerin geçmişini araştırmadan içinizde küçük bir mahkeme kurulur ve hüküm hızla verilir: Kuyruk varsa iyidir. İşte sosyal kanıt tam olarak bu anda sahneye çıkar. İnsan zihni, belirsizlik karşısında başkalarının davranışını bir tür pusula gibi kullanır. Sorun şu ki, pusula bazen kuzeyi değil, kalabalığın panik halinde koştuğu yönü gösterir.
Sosyal kanıt, insanın toplumsal bir hayvan olmasının yan ürünüdür. Binlerce yıl önce kabileden dışlanmak, yalnızca üzülmek değil, ölmek demekti. Bu yüzden beynimiz, “Ben ne düşünüyorum?” sorusundan önce çoğu zaman “Grup ne yapıyor?” sorusunu sorar. Çünkü evrimsel sahnede uyum sağlayan hayatta kalmış, tek başına fazla özgün davranan ise bazen aslanın öğle yemeği olmuştur. Modern dünyada aslanların yerini trendler, beğeni sayıları, yorumlar ve satış rakamları aldı.