Bir programlama dilini öğrenmek, yalnızca yeni komutlar ezberlemek değildir; zihne yeni bir gözlük takmaktır. C öğrenmiş biri Python’a geçtiğinde, çoğu zaman sadece farklı bir söz dizimiyle karşılaşmaz. Belleğin, türlerin, döngülerin, fonksiyonların ve hataların dünyasına dair eski alışkanlıklarıyla yeni bir ülkeye göç eder. Bavulunda işaretçiler, derleme hataları, noktalı virgüller ve karakter dizilerinin sert disiplini vardır. Python ise kapıda terlikle karşılar: Rahat ol, der, burada girintiler konuşur.
İşte öğrenme transferi tam bu noktada sahneye çıkar. Önceden öğrenilmiş bir bilginin, yeni bir öğrenme alanını etkilemesine transfer diyoruz. Bu etki iki türlü olabilir: olumlu ya da olumsuz. C’de değişkenlerin tipini açıkça belirtmeye alışmış birinin Python’da veri türlerini daha dikkatli düşünmesi olumlu transferdir. Aynı kişinin her şeyi düşük seviyeli bellek mantığıyla çözmeye çalışıp Python’un hazır soyutlamalarını görmezden gelmesi ise olumsuz transfer olabilir. Yani eski bilgi bazen pusula, bazen de pranga olur.