
Organa ihtiyacı olan hastaların bir kısmı organ bağışı yapmış ve hayatını kaybetmiş kişilerden organ bulurken bir kısmı da kendi eş, dost veya akrabalarından organ buluyor. Fakat bu iki kısım da hem korunması hem zedelenmeden elde edilmesi açısından çok elverişli değiller.
Biliyorsunuz, insan zorlansa da tek böbrekle yaşayabiliyor. Ekonomik düzeyi kötü ülkelerden iyi olan ülkelere doğru bir organ ticareti süregelmekte. Parası olan ama sağlığı olmayan kişi sağlığı olan ama parası olmayan kişiden böbreğini satın alıyor. Dünya üzerinde her yıl yaklaşık 6000 böbrek bu şekilde satılıyor. Ekonomik durumu kötü olan ülkelerin insanları ailesi için bu fedakarlığa girebiliyor.
Olayı hukuksal açıdan incelerseniz de her hangi bir sorunla karşılaşmıyorsunuz. Satın alan kişi kendi yaşam hakkını devam ettirmek için bu eylemi gerçekleştiriyor. Keza satan kişi de öyle…
Etik açısından değerlendirdiğinizde; Böbrek alım-satımlarında tarafları haklı veya haksız bulduğunuz noktalar var mı? Yasal önlemler alınmalı mıdır? Nedir bu konuda ki düşünceleriniz.
Canım kardeşim isimli Türk filminde benzer bir duruma değinilmişti. İnsanlar kanlarını satarak para kazanıyorlardı. İnsanın ancak kendi isteğiyle feragat edebileceği bir parçasının, para karşılığı metalaşması alan memnun, satan memnun olsa da memnuniyet verici bir durum değil.
Bilim adamları bazı organları yaratmak için deneyler yapıyorlar. Farenin sırtında insan kulağı falan oluşturdular mesela.
Yakında diğer organları da bir şekilde yaratacaklar ve bu organ ticareti tarihi bir olay olacak umarım. Umarım diyorum çünkü yine de maddi açıdan daha pahalıya gelebilir ve daha düşük fiyata organlarını satmak isteyen insanlar çıkabilir.