Yok Olmuşluğun İçinden…


Yok olmuşluğun içinden çıkıp gelebilsem,
Yüreğimdeki sevginin ışığıyla tekrar var olabilmek için…
Savaşmaktan yorgun düştü ruhum,
Kaybolmuş insanların peşinde koşmaktan…
Çamur deryasında çırpınan insanlar,
Bırakın ellerimi…
Yaşamı yaşamın farkında olarak yaşayanlar,
Anlayabilir ancak beni!
Boşlukta sallanan bir salıncaktayım sanki,
Anlamsızlığın içinde kaybolan dünyada,
Benliğimde beni ben yapan duygular,
Çığlıklar içinde kayboldular…
Yok artık acılar, kederler…
Yok artık aşklar, hayal kırıklıkları…
Yüreğimdeki titreşimler suskun.
Paramparça ne varsa sevdalardan kalan…
Şarkılar, onlarda vermiyor ilham.
Güneşin sarı saçları kızıl renge büründü.
Gökyüzü küskün ağlamıyor artık.
Yağmurlar terk ediyor yeryüzünü,
Kuşların melodisi sessizliğe kuçak açtı…
Aşklar nefes alamıyor…
Çıplak bedenlerin şehvetinde,
Doymak bilmeyen canavar faaliyette.
Dünyam sevgi dolu dünyam karanlıklarda yok oluyor…
Anlamsızlığın içinden bir güneş gibi doğabilsem,
Yüreğimdeki sevginin ışığıyla tekrar var olabilmek için…
10/08/2007
Mesa / Ankara

5 yorum “Yok Olmuşluğun İçinden…”

  1. Şiir konusunda iyisin… Hafif hüznü çağırıyor şiirlerin. Bu da birşeyleri hatırlatıyor…

    xenix

  2. Medisis kalemine sağlık çok güzel dile getirmişsin.
    Dünyam sevgi dolu dünyam karanlıklarda yok oluyor…
    Anlamsızlığın içinden bir güneş gibi doğabilsem,
    Yüreğimdeki sevginin ışığıyla tekrar var olabilmek için
    Bir an tüm umudların yok olduğunu sanmıştım ama sonu iyi))

  3. Hep öyle değilmidir sevgili loresima, en umutsuz olduğumuz bir an’da aslında umudumuz yanıbaşımızdadır da bizim onu görebilmemiz için dibe vurmamız gerekir ve dibe ne kadar hızlı vurursanız yukarı çıkmanızda o kadar hızlı olur.:)))

    Sevgili xenix, içimde hüzünün beraberinde getirdiği bir mutluluk ve yaşama sevinci var. Şiirlerime de yansıtıyorum tabii… Şiirlerimizde aslında bizde saklı olarak var olan duygularımızın dışa vurumu değilmidir?:)))

    Teşekkürler…

  4. Sizin için ne çağrıştırdığını ya da nasıl bir duyguyla çıktığını bilemem de. Benim için hüznü çağırıyor demiştim. 🙂 Gerçi cümlenizden “hüznün” mutluluk ve yaşama sevincine dönüştüğünü de çıkardım. Bunun formülü nedir acaba merak ettim. “Hüzün”den beslenen bir yapınız mı var?

    xenix

  5. Sevgili xenix, ben çok açgözlüyüm herşeyden beslenirim ve o kadar çok malzeme var ki hiç sıkıntı da çekmiyorum:)))

Bir yanıt yazın

Ad ve E-posta zorunlu değildir.