Yazar: zahiri

Sinema hakkında fikirsel paylaşımda bulunma amacıyla “sonsuz” günlüklerine ekleme yapmak istedim.

  Bu kadar geniş bir konuyu başlıklara göre fikir paylaşımında bulunarak tartışmanın uygun olduğunu düşünüyorum. 

  Yapılmış en iyi  aşk filmlerinden kendi seçtiğim ve tutkunu olduğum sinemada beni en çok etkileyen filmlerden önem sırası olmadan yazmaya çalıştım. Yeni eklemelerde bulunursanız bu sayede izleme şansı da bulabiliriz, muhabbetle...

  *yazılan filmler son dönem 2000 ve sonrası olarak eklenmiştir.


  *Closer : Aşk ilişkileri üzerine yapılmış,son derece zekice yazılmış ve yönetilmiş,muhteşem oyuncu performanslarıyla defalarca ve defalarca izlenebilecek amerikan yapımı bir film. Jude Law,Clive Owen,Julia Roberts alışılagelmiş başarılı performansıyla Natalie Portman filmin kadrosu. Daha ne olsun dedirtecek cinsten eşsiz bir kadro. İzlenmesi ve düşünülmesi gerekenlerde üst sıralarda.

  *Luc Besson filmleri: Aşkı incelemede aşk üzerine düşünmede çok başarılı eserlere imza atmıştır. Leon gibi türüne neredeyse rastlanamayacak derecede farklı bir filmi hem yazmış hem de yönetmiştir. Filmografisindeki diğer Derinlik Sarhoşluğu,Angel-A yaptığı diğer aşk temalı filmlerindendir.

  *Won Kar Wai sineması: Tüm filmografisini ve bakış açısını aşkın oluşturduğu, aşkı gösterme üstadı uzakdoğulu sinemacı. diyecek söz bulamıyorum üstada, tüm filmeri sizi uzun süreler etkisinde bırakacak başyapıt niteliğinde:

  In the Mood For Love
  My Bluberry Nights
  2046 

Yönetmen, filmlerinde müziği eşine az rastlanır ölçüde kusursuz kullanır.

Kendini bulmaya arayışı içinde yaşayan bizler ruhumuzu özgür bırakabilmek uğruna yaşarız. Yegane anlamımız kendi içimizde bir amaca ulaşmaktır. Bu bir arayıştır , dış dünyada başlar … Ne görse , işitse yaşamına katar , öğrendiklerini kendi benliğine işler ve kendinden bir birey , özgün bir varlık yaratmaya çalışır. Ancak ne fayda ki bu çalışma boşunadır çünkü insan önce kendini bilmelidir. Dış dünya sandığı şeyin kendi içsel mücadelelerinin ve duygu durumlarnın bir yansıması olduğunu ancak bu sayede bilebilecektir ve sonunda bu kendini bilme ile insan ideal dünyasının tanrısı olur. Tüm duygu durumlarını kontrol edebilen düşkünlükten (özellikle bu terimi kullandım çünkü aşk için latinece orijinalde söylenen karşılık aşka düşmek olarak kullanılmaktadır) yoksun bir varlığa dönüşür. Artık Onun için negatif bir oluş yoktur, Tanrısallaşmıştır.