Boş küme ilk bakışta matematiğin en mütevazı nesnesi gibi görünür: İçinde hiçbir eleman yoktur. Ne elma vardır, ne sayı, ne fikir, ne de kayıp çorap. Gösterimi de sade ve neredeyse sessizdir: ∅. Fakat bu küçücük simge, önemli bir zihinsel gerilimi taşır. Eğer boş küme hiçbir şey içermiyorsa, nasıl olur da kendisi matematikte bir “şey” olabilir? Hiçliğin bile bir nesne olarak ele alınması paradoksal görünür. Ancak bu paradoks, çoğu zaman “içermek” ile “olmak” arasındaki farkı karıştırmamızdan doğar.
İçinde hiçbir şey olmayan şey
Bir küme, elemanların bir koleksiyonudur. Örneğin A = {1, 2, 3} kümesinin üç elemanı vardır. B = {kedi, köpek} kümesi iki eleman taşır. Boş kümenin ise eleman sayısı sıfırdır: |∅| = 0. Buradaki kritik nokta şudur: “Elemanı yoktur” ifadesi, “kendisi yoktur” anlamına gelmez. Boş bir kutu düşünelim. Kutunun içinde nesne bulunmayabilir; fakat kutu hâlâ masanın üzerindedir, ölçülebilir, taşınabilir ve etiketlenebilir. Boş küme de benzer biçimde, eleman içermeyen ama tanımlı olan bir matematiksel yapıdır.