İnsanlık, bilgiyi sevdiği için değil, unutmaktan korktuğu için arşivler. Bu cümle biraz sert gelebilir; ama İskenderiye Kütüphanesi’nin gölgesiyle BookStack gibi modern bilgi yönetim araçlarını yan yana koyduğumuzda, karşımıza tuhaf biçimde tanıdık bir içgüdü çıkar: Kırılgan aklımızı, raflara, kategorilere, bölümlere ve başlıklara emanet etme arzusu.
İskenderiye Kütüphanesi yalnızca papirüs rulolarının depolandığı devasa bir bina değildi. O, insanlığın kendisine söylediği büyük bir cümleydi: Bildiklerimiz dağılmasın. Farklı uygarlıklardan gelen metinler, çeviriler, astronomi notları, tıp kayıtları, şiirler ve felsefi tartışmalar orada fiziksel bir evren kuruyordu. Her raf, kozmosun küçük bir modeli gibiydi. Bilgi, düzensiz bir okyanus olmaktan çıkarılıp gezilebilir bir haritaya dönüştürülüyordu.