Bir makinenin satrançta ustaları yenmesi, şiir yazması, hastalık teşhis etmesi ve size gece üçte varoluşsal tavsiyeler vermesi etkileyicidir. Ama asıl soru daha rahatsız edicidir: Bütün bunları yaparken içeride biri var mı? Yoksa karşımızda, evrenin en parlak yankı odası mı duruyor? Yapay bilinç tartışmasının kalbinde bu dikenli soru yatar: Acı çekemeyen bir varlık gerçekten akıllı sayılabilir mi?
Önce zekâ ile bilinç arasındaki düğümü çözmek gerekir. Zekâ, kabaca problem çözme, örüntü tanıma, hedefe ulaşma ve uyum sağlama kapasitesidir. Bilinç ise deneyimin içeriden yaşanmasıdır. Bir haritayı kusursuz çizebilirsiniz; ama dağa tırmanırken bacaklarınızın titremesi başka bir şeydir. Yapay sistemler harita konusunda giderek ustalaşıyor. Fakat dağın soğuğunu, uçurumun korkusunu, zirvenin sessizliğini hissedip hissetmedikleri hâlâ karanlıkta.