bi gün yine laptopum kucaamda. her gün gibi bir gün. oturuyorum öyle koltukta. annem de masada bir şeyler atıştırıyor. durup dururken:
-oğlum sözleyelim mi seni?
+ha? ne diyon anne saçma sapan konuşma yau.
-niye oğlum nolacak.
+okuyorum ben daha yau anne allaaşkına ye yemeğini hadi.
-e evlendirelim demiyorum ki sözleyelim diyorum. okul bitince de evlenirsiniz.
+yau anne hath sus allağaşkına.
-hem bak herkes oğlunu sözlemeye başladı. benim oğlum niye sözlenmesin?
evlendirme sebebine bakın lan bi. “herkesin oğlu evlenecek benimki niye…” lan ufak çocuklar gibi yemin ediyorum.
-yhaaa baba herkeste o telefondan var ama yhaaaa. ben de istiyoruuuum.
aynı zihniyet devam. gelişmez tabi lan bu ülke!
(nickten yana sansim yok, 24.07.2011 01:48)