Etiket: KENZEN

Sevgiyi nasıl anlatabilirki insan düşünmeye güç yetiremiyorken onu? Hep bir yanı eksik kalıyorken tanımlama gayretlerinin.

Saçım sakalım birbirine geçmiş fikirlerin acımasız tufanında. Daha mı mutluyduk sanki bıyıklarımız terlemeden, kalınlaşmadan sesimiz?

İşte yine aynı ben, aynı hayallerim. Bir farklaki donup kalmışlar burnu akan, üşüyen o çocuğun yalın betonlardaki çıplak ayaklarında.

Kibrine kurban edilen insan, aklıyla birlikte herşeyini feda etmiş bu muzaffer komutana.

Sapsarı kesilmiş hayatı tutan avuçlarım, helallik bile istemeden bir başına gitmiş süt kokusu dünkü tenimden. Şimdilerdeyse pinekleyen ağır tütün tadı ağzımda.

Ama yine aynı ben, aynı hayallerim. Bir farklaki peşine düştüm büyürken tüm kaybettiklerimin.

k.senturk

Yaşam, ölümün mütemmim bir cüzüdür. İkisinin toplamı ise “din” e eşittir. İşte matematiksel ilimlerdeki kat’iyetle Tanrı’ya ulaşılabileceğini savunanların çözmeleri gereken en güç denklem:

Yaşam+Ölüm=Din.

Muayyen eşitlikte adet olduğu üzere (matematik ilminde) denklemin her iki tarafındaki niceliklerin yerlerini değiştirelim.

Yaşam=Din-Ölüm.

Şimdi soru şu: İçerisinden ölüm vakıasının çıkarıldığı bir din “yaşam”a eşit olabilir mi? Veya ikinci denklemdeki yaşam, ilk denklemdeki yaşamla özdeş midir?

Bu özdeşliğin varolduğunu ileri sürenler,” Beden+Ruh=İnsan” ve “Beden=İnsan-Ruh” eşitliklerindeki “Beden” in özdeşliğinide savunmak zorunda kalacaklardır.

Not: Tanrı, ilahi denklemlerdeki niceliklerle oynanmasına izin vermez. Ben buna “Felsefenin İçindeki Tanrısal Matematik” adını veriyorum.
k.senturk-2009

KADER Mİ? O DA KİM?

   Kader denen şey?in varlığını kabul etmiyorum. "O"nun bizleri çepeçevre kuşatmış olduğunu ileri sürenlerin iddialarını da ahmakça buluyorum.

   Kaderi kabul etmememin benim kaderim olduğunu da kabul etmiyorum.

Toplum tarafından benimsenen, hoş karşılanan ve hatta içselleştirilmiş olan hiçbir değerin, psikolojik olarak benliğimde, aklımın saflığında bir baskı unsuru oluşturmasına izin vermiyorum.

   Demek ki, insanın doğallığına saldıran, içsel dünyasının taleplerine gem vurmaya çalışan bir çok kabul görmüş ya da kabul ettirilmiş olumlu veya olumsuz değer ile, fikir ile, açıkça söylenmeyen fakat hissedilir derecede belirgin olan boyunduruk altına alma gayretleri ile ve bunların ortaya çıkardığı sıradanlaştırma kültürü ile karşı karşıyayız.

   Oysa bir devletin sınırları içinde yaşayan millet millet değildir, bir şehrin içinde yaşayanlar şehirli değildir, bir köyde yaşayanlar köylü ya da ahali, bir mahallede yaşayanlar oranın mahallelisi değildir, bir apartmanda yaşayanlarda apartmanın sakinleri değildir.

Çift yönlü bir sınır çizme harekatı başarıya ulaşmış. Devletin sınırı milletin, şehrin sınırı şehirlinin, köyün sınırı köylünün, mahallenin sınırı mahallelinin, apartmanın sınırı da sakinlerinin sınırları oluvermiş.

sen mayıslarda yiterken
bırak, sana dair
umutlar yeşersin
asırlar ötesinden gelen,
suretindi
sol yanımı yıkarak
taşan gözlerimden,
aksindi,
asudeliğimi çalarak
ummadık demlerde
yollarıma düşen,
o yollarki;
mahçup, yılgın
ürkek, çekingen
o yollarki;
ne bir ışık
ne de bir aks-i seda
o yollarki;
ruhumu bıraktım
ıslak kaldırımlarında. Kenan Şentürk

aşkları aşk yapan onların ulaşılamamazlıklarıdır,
gönül aşkının sona erdiği an,
sevgilinin ulaşılabilir kılındığı zamandır.

ZAMANE SEVDALARI

ayrılığı bilemezsin yar,
ayrılığı bilemezsin.
nasıl acı verir insana uzayan geceler,
derman bilmez bir açmazdır
çullanıverir üzerine ansızın.

korkunç yalnızlıklar
cirit atar kıyılarında,
kimsesizliğinin dostu tütün bile,
genzini bir başka yakar
ve tek sırdaşın ekmek
bir isyandır başlatır,
diziliverir gırtlağının orta yerine.

tüm güzellikler bir bir terk eder,
kalem kağıda düşman kesilir,
bilemezsin yar… bilemezsin,
nasıl acı verir bu dayanılmaz keder,
varoluş manasını kaybeder,
tanıyamazsın kendini aynalarda,
bu tanınmazlık benliğine hükmeder.