Sabah kahvenizi hazırlarken zihninizde bir şarkının yalnızca üç saniyelik nakaratı belirir. Öğlene kadar kaybolmasını beklersiniz; oysa o kısa melodi, ev sahibine danışmadan yerleşmiş bir kiracı gibi dönüp durur. Buna kulak kurdu denir: İstem dışı müzikal imgeleme. Adı eğlencelidir ama deneyimin kendisi bazen büyüleyici, bazen de sinir bozucu olabilir. Asıl soru şudur: Beyin şarkıyı tamamlayamadığı için mi bu döngüye hapsolur?
Kısa yanıt: Kısmen, ama mesele bundan daha ilginçtir. Zihnimiz eksik kalan işleri, açık uçlu hikâyeleri ve yarım bırakılmış örüntüleri sevmez. Psikolojide Zeigarnik etkisi olarak bilinen eğilim, tamamlanmamış görevlerin bellekte daha inatçı kalabileceğini öne sürer. Bir şarkının yalnızca nakaratını duymak ya da melodinin en gerilimli yerinde yayının kesilmesi, zihinde küçük bir tamamlanma borcu yaratabilir. Beyin bu borcu kapatmak için melodiyi yeniden çağırır. Fakat kulak kurdu, her zaman eksik bir şarkının sonucu değildir. Bazen şarkıyı baştan sona çok iyi biliriz ve yine de zihnimiz yalnızca tek bir cümlesine kilitlenir.