Bir kapının kolunu düşünün. Onu nasıl kullanacağınızı anlamak için kullanım kılavuzu okumaz, eğitim videosu izlemez, ekranda parlayan bir ok beklemezsiniz. Eliniz doğal olarak uzanır, kolu çevirir ve geçersiniz. Kapı kolu, tam da bu yüzden iyi tasarlanmıştır: Varlığını bir nesne olarak değil, eyleminizin sessiz uzantısı olarak hissettirir. Dijital arayüzlerin büyük hayali de budur. Kullanıcıya kendini göstermeden iş görmek.
Bu ilk bakışta tasarımın görünmez olması gerektiği fikrini doğurur. Fakat mesele tasarımın gerçekten yok olması değildir. Kötü tasarım da çoğu zaman görünmezdir; ancak kullanıcı hata yaptığında, kaybolduğunda veya sinirlendiğinde bir anda ortaya çıkar. İyi tasarım ise görünmezliğini sürtünmeyi azaltarak kazanır. Kullanıcı bir banka uygulamasında para transferini tamamladığında, uygulamanın menü hiyerarşisini takdir etmez. Sadece parasını gönderdiğini düşünür. Başarı tam burada yaşanır: Araç, amaçmış gibi davranmayı bırakır.