Bir yazılım projesinde karmaşıklık çoğu zaman zekânın kostümü gibi görünür. On iki katmanlı soyutlamalar, her sınıf için ayrı bir arayüz, küçük bir işlem için devasa bir tasarım deseni koleksiyonu… Bunlar ilk bakışta etkileyicidir. Fakat bilişimde etkileyici olmak ile iyi olmak aynı şey değildir. Zarafet ilkesi, çözümün gösterdiği kas gücünden çok, problemi ne kadar doğrudan, anlaşılır ve güvenilir biçimde çözdüğüne bakar. İyi kod, geliştiricinin ne kadar çok şey bildiğini değil; neyi gereksiz yere kullanmadığını da gösterir.
Zarafet: Az Kod Değil, Az Gereksiz Karar
Zarif bir çözüm mutlaka en kısa çözüm değildir. Tek satıra sıkıştırılmış, yalnızca yazarı tarafından çözülebilen bir ifade zarif sayılmaz; o, çoğu zaman şifrelenmiş bir egodur. Zarafet; okunabilirlik, doğru soyutlama, öngörülebilir davranış ve düşük bilişsel yükün birleşimidir. Bir fonksiyonun ne yaptığını anlamak için zihinde beş farklı dosya, üç tasarım deseni ve geçmişte alınmış iki mimari karar taşımak gerekiyorsa, orada bir sorun vardır. Kod bilgisayara değil, gelecekte onu değiştirecek insana da hizmet eder.
