Bir programcı bazen kendini yalnız bir dağcı sanır: Önünde buzlu bir problem yamacı, elinde klavye kazması, arkada kahveyle çalışan küçük bir kamp ateşi. Oysa çoğu zaman çıktığı dağ, binlerce kişinin daha önce tırmandığı, rotaları çizilmiş, riskli geçitleri işaretlenmiş bir dağdır. Kod kütüphaneleri tam da bu yüzden büyüleyicidir: Yalnız olmadığımızı, hatta yalnız başlamamız gerekmediğini hatırlatırlar.
Kütüphane dediğimiz şey, sadece bir dosya yığını ya da indirilebilir paket değildir. Bir kod kütüphanesi, önceki nesillerin uğraştığı hataların, denediği çözümlerin, yaptığı yanlışların ve sonunda bulduğu daha iyi yolların damıtılmış hâlidir. Matematikte teorem neyse, yazılımda iyi tasarlanmış bir kütüphane de odur: Tekrar tekrar kanıtlanması gerekmeyen, üzerine yeni düşünceler inşa edebileceğimiz güvenilir bir basamak.
Yıl 1943.