İnternet memelerine yalnızca komik resimler, absürt videolar ya da üç saniyelik kahkahalar olarak bakıyorsak, dijital ormanın en ilginç yaratıklarını gözden kaçırıyoruz demektir. Çünkü bir meme, tıpkı biyolojik bir gen gibi çoğalır, seçilir, mutasyona uğrar ve bazen de yok olur. Aradaki fark şudur: Genler bedenleri kullanır, memeler zihinleri. Genler DNA ile taşınır, memeler ekran görüntüleri, altyazılar, remixler ve grup sohbetleriyle.
Richard Dawkins, meme kavramını ilk kez kültürel aktarım birimi olarak ortaya attığında internet henüz bugünkü gibi bir kaos sirki değildi. Ama kavram, dijital çağda adeta doğal yaşam alanını buldu. Bugün bir şaka, Tokyo’da bir öğrencinin paylaşımıyla doğup İstanbul’da bir caps’e, Berlin’de politik bir slogana, São Paulo’da dans videosuna dönüşebiliyor. Bu süreçte orijinal fikir sabit kalmaz; değişir, kırılır, uyarlanır, hatta bazen kendi anlamının tersine evrilir.