Etiket: nevzat kırkpınar

.

Sokak lambaları gölgeleri sever
çoğalır çocuklar oynarken
o kadar istekli
o kadar biz olmaya
o kadar oyunbaz
artar hareleri gitgide

içimizden geçeni bilir
hesapsız sobelenmek bile güzel
an içinde
“elim sende”

sokak lambası evinize üç beş adım yakın
ve uzak
ama olsun
elim sende

Islık çalmayı bilmeyen
damdaki denize giremez
saklanamaz dağlarına
kaçakta olduğu günler
soluk soluğa kalır ormanında
ve güneş tam dalacakken denize
ıslık çalmayı öğrenir
en çiçeğimiz
son anda

Dün mahallede
ne kadar oynadıysak
dayak yediysek ne kadar
yenildiysek yendiysek
yan mahalleyi

o kadar güzel
o kadar masum uyurduk

Mayın

Zaman benim sabır benim
hepsi bohçam içinde karar benim

/Vaktaki bin sekiz yüz seksen üç. Ferman okundu baş üstüne;
tütün içen tütün eken karakaşlı karagözlü kavruk eller
tütün eksinler tütün üstüne, duyun-i umum üstüne reji üstüne/

O gün bu gün vuruldu sırtıma
bir acı bir ur
vur Allah vur
yüklendi kambur
harç ödedik
haraç ödedik
tabaka tabaka borç ödedik
ciğerimizden hiç eksilmedi duman

beşimizi bire saydılar
balyalar gibi hesaba katılmadı
yirmi bin baş
yirmi bin telef
pusulara düştük
kurşunlara geldik
yenildik
kolculara
…

/Yokluğu evirdiler, evirdi kadınlar bebeklerini
arpayı paylaştı atlar ilk kurşundan kurtuluşa kadar
on iki kardeş on iki memet, on iki ali; yendiler on ikiyi/

Yol

.

Kimi arıyorsan git o’nu bul Bu senin sevdan
Nasıl istiyorsan öyle sor Hangi kitabı okuyorsan

O’nun söylediği kadar sensin Son cüz anladığın kadar
O’nun derkenar notları var Senin okumadığın kadar

İster yükseklere çık İster yüksekten bak aleme
Sana görünmez gerçek Düşmediysen kendi derdine

Her kim içinde yakar Gönül gören lambasını
Her kim içinde açar Varacağı menzil kapısını

Kimse sormaz kul musun köle mi Sorarsan kendine
Yak gerekirse bütün kitapları Yeniden yaz kavmine

nevzat kırkpınar

MNK – 02 / Bitmeyen şiirler : kendiyle konuşmalara kulak misafiri olmak

Bir

.

bir sabah oluyor
bir akşam
giden bir
gelen bir
birlikte yaşıyoruz
bir hayatı
birimizin içinde

bir daha seviyoruz birini
bir daha ayrılarak birinden
bir bir tüketiyoruz birini

içimizdeki
birin büyüklüğü kadar
bir oluyoruz
bire bölüyoruz hayatı

.

90/nevzat kırkpınar

I.Kelaynak

yalın ayak
başı kabak
kelaynak
aynaya en son kim bakacak

II.Hakkerim

kadılar müftüler gördün
hakemdir
hakimlere sordun
kuş oldun diyar uçtun
hakkın “kerim”de olduğunu
ner’de gördün

III.Muhabbet

ömür şeysin muhabbet kuşu
ayırt etmezsin adamın hasını, posasını
neler konuşursun neler
nereden bulursun bunca lakırdıyı
has mısın haspa mısın, anlayamadık
muhabbet olsun diye maksadın,
bizimle kafa mı bulursun

bir şey anlatmaksa derdin,
çok beklersin muhabbet ola
nerede bizde kuşdilini öğrenecek o kafa

IV.Papağan

seni gidi dalkavuk kuş
yaranacağını mı sandın bize
birde çatlatırcasına öğrendin dilimizi
boşuna uğraşma çözemezsin halimizi
sen yarım,
biz yamalak
ahmak kim,
erdem hangimizde
kim,
kimin içinde