Kodun Altında Kim Var? Yorum Satırlarında Saklanan Geliştirici Zihinleri

Eski bir yazılım projesini açmak, terk edilmiş bir binaya girmeye benzer. Dosyalar odalardır, fonksiyonlar koridorlar, veritabanı ise bodrumda uğuldayan eski kazandır. Fakat geçmişte burada yaşayan insanların sesleri en çok yorum satırlarında duyulur. // Bu geçici çözüm daha sonra düzeltilecek cümlesi, teknik bir açıklamadan fazlasıdır. O, yıllar önce ekran karşısında oturan bir geliştiricinin umut, yorgunluk ve kendini kandırma kapasitesini aynı anda muhafaza eden küçük bir zaman kapsülüdür.

Yorum Satırı Neyi Saklar?

Kod çoğunlukla ne yapıldığını gösterir; yorum ise geliştiricinin yaptığı şeyi nasıl anlamlandırdığını anlatır. Bu ayrım önemlidir. Bir algoritmanın davranışı testlerle ölçülebilir, fakat onu yazan kişinin neden savunmacı, aceleci ya da aşırı açıklayıcı davrandığı ancak dilde görünür hâle gelir. // Buraya dokunmayın diyen biri yalnızca teknik risk bildirmiyor olabilir. Belki sistemin kırılganlığından utanıyor, belki geçmişte yaşadığı bir arızanın tekrarından korkuyor, belki de ekip arkadaşlarına duyduğu güveni çoktan kaybetmiştir.

Kitap canlı, benimle konuşuyor!

ilk izlenimler … ”…Yani canlı gibi olmalarını anlayamıyorum!nefes nefeseydi elini yeniden duvara yaslayıp itti,hem parlak hemde saydam görünen duvar ilk seferinde olduğu gibi esnedi. ‘Bu şeyler’, dedi Manawa,eliyle duvarı ve diğer şeyleri işaret ederek ‘Aka ismini verdiğimiz,bütün maddi oluşumların biçimlendiği fiziksel evrenin temel maddesidir,hem fiziksel hemde zihinsel düzeyleri ile düşünce modellerini yansıtan bir ayna gibidir.Eh bizler de hayli esnek bir halkız denebilir,sanırım bu şeyler de biraz bizi yansıtıyor.’ Utanmış bir edayla hafifçe gülümsedi. Laniakea sayfa 59 Laniakea bir kitap değil,fantastik bilim kurgu roman hiç değil.Yani öyle görünüyor olabilir ama canlı, benimle konuşuyor,okurken vizyonlar görüyorum.Böyle bir şey hiç yaşamadım ve çokkkk şaşkınım…

Bir Kadını Öldürmek-Okuyucu gözünden

Bir Kadını Öldürmek’in şimdiye kadar okuduğum kitaplardan oldukça farklı bir yapısı var.Kuramla hayatın sıradan akışındaki hikayelerimizi hemde bir kadınla bir erkek arasında geçen o biteviye yaşanan didişmeleri öyle ustalıkla birbirine geçiriveriyor ki,kitaba bağlanmamak elde olmuyor.
“Eğer bu fikirler hakkında yalnızca bir şeyler duyarsanız ya da yalnızca onlar üzerine okursanız, onlar sadece sözcükler olarak kalırlar. Ama bunları kendiniz için doğrulamaya başladığınızda, her bir fonksiyonu kendi içinizde anladığınızda ve bunların her biri ile bağlantılı olan kendi duygularınızı ve hislerinizi keşfedip farkına vardığınızda, o zaman bu bilgi haline gelir.”P. D. Ouspensky.
Kitabı okurken ben bunu yaşadım.
Bu okumamda farkında olmadan kendi kendime sorduğum bazı sorularıma cevaplar buldum,bir çok konuda taşlar yerine oturdu.Bir de eylem kararı sadeleşmek…
Bir sonraki okumamda kitabın büyüsü kendini bana nasıl açacak şimdiden çok merak ediyorum.

Favori İstasyonunuz?

Günaydın frekanslarrr, kitabımızı okuyanlar, bu yolculukta hangi istasyonu kendilerine yakın buldular, en çok hangisinde duygulandılar diye bi anket yapalım diyorum.
Siz favorinizi yazdıkça ben de onları bi yarıştırayım 🙂

İlk seçimler şöyle oldu:

Hanife Altuntas Kontrat bitti, Uykucu ve Gömüt..Ama bunları yazarken bile mesela “robot konuşuyor” bana göz kırpıyor, “iyi enerjiler dükkanı” ve “kadınsı şüpheler” el sallıyor.. her biri başka bir noktada titreşiyor ve tartımları da bu yüzden farklı ve eşsiz..yeniden sonsuz teşekkürler sana, bize yenidünyadan böylesine gizemli güzel kapılar araladığın için:)