kan kusuyor öfke
ölü çocuk tırnakları arasına
öfke kan kusuyor katilin derisi
ölü çocuk tırnakları arasında
istanbul gecelerinde karnaval havası
çisil akıyor genç kızların sesleri sokaklarında
kramp dokuyor mideme tecavüz
çok mu küçük kulakları tanrının?
çok mu uzak?
öfkem kan kustu bu akşam
hani ayıp mı ölmek utancı?
kızarık yüzünde okunmaz ki mütecavizin
cellat kendini emir kulu sayar
kan kustu öfkem sanadır
sevince öldüren erkeği
sevilmeyince ölen kadını yarattın ya
kulağımda dinmeyen sevgilinin oğultusu
ben mi gittim o mu gitti kalan kim?
ama fettan bakışların beni sende unutturdu
ben sende(n) gitmeyi unuttum.