Pek değerli forum üyesi arkadaşlar,
Hepimizin küçükken, hatta şuan bile bir çok muzurlukları olmuştur mutlaka.
İlk itiraf benden olsun:)
İtiraf ediyorum;
Çocukken binadaki ayakkabıları su saatine saklayan,komşu teyzeler onları aramakla uğraşırken bodrum katta gülme krizlerine giren bendim.
Karşı bakkal Ahmet amcanın bütün kuru tahıllarını birbirine karıştıran ve 30 adet bedava max çubuğunu çalıp hergün aynı bakkaldan bedava max yiyen de bendim. (yaptığım ilk ve son hırsızlık vakası)
Sevgili (eks) aşkım, hani şu lise 1’deyken hafta sonları ” kuzenimle kütüphaneye gideceğiz” bu hafta buluşmayalım diyordum ya,yalandı onlar:)
Dört saat önce telefonla arayan sevgilime hasta olduğumu buluşmaya gelemeyeceğimi söyledim..
Kıyamam geliyorum deyince de yok yok ben uyuyacağım gelme dedim.
Hasta felan değilim.
Hehehe
İtiraf ediyorum iboyu ben vurdum.
İtiraf ediyorum;
Sevgili kardeşim, kalbisi:))
Hani o çok sevdiğin mavi elbiseni giymek için almıştım ya ve aylardır istediğin halde binbir türlü bahanelerle unutturmaya çalışıyordum ya..
O güzelim mavi elbise, benim renkli çamaşırların içinde rengarenk oldu:)
Oh be rahatladım!
İtiraf ediyorum koşulsuz sevmiyorum ,arada bazılarına gıcık oluyorum 😛
Caddebostan sahil yolunda bisiklet parkurunu kapatacak sekilde parkeden arabalarin lastiklerini indirdim :))
Genelde sevgililerim benim cep telefonumu karıştırır. Ama geçen geceyarısı sevgilime mesaj geldi. O uyuyordu. Dayanamayıp mesajı okudum. Sonra da sildim. Önemli bir şey deildi ama bir ara nefret ettiğimi söylemiştim böyle davranışlardan. Anlasa fena olucaktım.
Güzel kadınların halk arasında frikik olarak tabir ettiği durum, bana flörtleşmekten daha cazip geliyor.
“ATAM İZİNDEYİZ” sözünü, küçükken: “Atam izine çıktık” falan zannederdim :)) Çocukluk işte :))
Bir gün bir konuda bana danışan birine “bol bol meditasyon yap” diyeceğime “bol bol masturbasyon yap” demiştim, yerin dibine girme hissini hala taşırım içimde 🙂
İnanır gibi dursamda, aslında her daim. ne kadar saydam varlıklarınızın ortalıkta dolaştığına tanık olmak, fena halde asabımı bozuyor:)
itiraf neyi itiraf edebilirim ki ben
ne yaptığımı bilmiyorum
ve neden
herşeyi
durmumu eğer tanımlaybilseydim olurdu; ederdim
olasılık
insanlara bilgi gönderdiğimi- bi şey anlattığımı bi şeyleri çözümlediğimi/çözümleyeceğimi ya da bildiğimi eriştiğimi sanmak
yada zihnimi kullanmak ya da bilincime erişmekle ilgili bi paradoksun çözümlemesi ya da göstermesi-eriştirmesi anlatımı denemesi benzeri içindeyim sanırım ama oda ondan bile emin değilim
bir gün bir şey oldu-okuduk yazdık çizdik; sonra insanlarla buluşmaya giriştik; bugünse boğuşuyoruz sanırım koşullar ya da sapmalarla belki de ispatla bilmiyorum ve emin değilim
bi tür rahatlama ya da bitme durmu arıyorum sadece/çözüm ve özgürleşme ve belki de kabul içeren ama bundan da emin değilim;
bi tür içrahatlığı ve diğeri tersi tüm dünya günü
bi tür insanlık özgürlüğü ya da günü ve neşesi bilmiyorum
(bu dünyada benim çektiğimi hiç kimse çekmesin günü -ben de çekmeyeyim artık günü ve bilgi günü bilmiyorum)
bi yerlerde takılı kaldım sadece sanıyorum-emin değilim;
bir tür özgürlük ve kazanma da olabilir bu;
ele geçmeme ya da tam tersi;
dünyayı yıkmak ya da ters yüzetmek; çözümlemek ve değiştirmek hepsi; kötüler varsa başına yıkmak ya da kardeş olmak ve bir diğeri;
bir tür özgür hayat göreceğim yeryüzünde andım var gibi bi şey-bi tür barışma
bilgi özgürlüğü-insan özgürlüğü ya da bunun gibi bi şey;
hiç durmayacak ruhum bunu biliyorum sadece;