Ne mi okuyorum ?
Kitaptan sana akmayan bir denizi okuyorum.
Dili dalgalı, sayfaları gök mavisi…
Çevir, çevir, çevir…
…sayfalarda bitmeyen bir özlem…
Gemiye yüklenmiş denizler gibiyim.
Beni aşkın diline çevir ki, denizin tuzu yakmasın artık içimi..
Tayfalarım talan içinde. kalbimde bir inebahtı yenilgisi…
Ne mi okuyorum…
Kayalıklara vuran dalgalar ne söylüyorsa onu okuyorum.
Seni söylüyorlarsa, seni okuyorum, özlemini okuyorum.
Ey varoluşum sebebi. Beni kurtar bu lirik bataklıktan…
Üç yıl önce yazılmış bu yazı gerçekten ilginç. Gerçi o Sibelden sonra bi çok sibel geldi geçti şimdi farklı şeyler, ilaveler de yapmak mümkün, acaba sizler ne düşünecek, neler ekleyip çıkaracaksınıız frekanslar? Gurubumuz bizatihi YENİ olanla ilgilidir bu sebeple fikirleriniz hepimiz için tazeleyici olacak ve sevinçle karşılanacak 🙂
“Bildiğimiz gibi yeni bir şey öncelikle imajinasyon/hayal olarak oluşuyor, bunu en güzel ifade eden Feynnman’dır:
“daha önce hiç görmediğiniz bir şey olacak, daha önce görülmüş, ele alınmış her detayı kapsayacak, o ana kadar düşünülmüş olandan farklı olacak ve daha da ötede; kesin olacak ve herhangi bir muğlaklık içermeyecek.”” (yazının bütünü için tıklayınız)
te: Sibel YENI konusunda simdi ne düsünüyorsun? YENIyi bulma/görme ögrenilebilir mi? Bilim adamlarinin da yapabildilerine göre görme teknigi olmasi lazim…..
The last days I read something about and from Steve Pavlina. I was impressed and tried to find a turkish blog, what I found is a book in turkish:
Arka Kapak
Bireysel gelişim kimi uzmanların önerdiği gibi ne kolay ne de hızlı bir süreç. Cesaret, dürüst yüzleşmeler, sıkı çalışma ve disiplin gerektiren uzun bir yolculuk bu.
Zeki İnsanlar İçin Bireysel Gelişim, gençlik günlerinde heyecan olsun diye hırsızlık yapınca hapse düşen son derece zeki birinin yaşanmış bireysel gelişim hikâyesinden özümsediklerini insanlarla paylaşma arzusuyla şekillenmiş dürüst ve samimi bir kitap.
Dünyanın en çok okunan, en başarılı Blog’larından birinin kurucu yazarı Steve Pavlina, bilinçli gelişme için evrensel ilkelerin varlığından söz ediyor: Gerçeklik, Sevgi, Güç, Teklik, Otorite, Cesaret ve Zekâ.
Varsayalım ki,başka bir gezegende de hayat olduğu hatta bizim kadar zeki canlılar olduğu keşfediliyor. Onlarla iletişim kurmayı başardığımızı da varsayalım. Onların gezegende de bizimkinde olduğu gibi canlılık çok çeşitliğe sahip olsun. Bu çeşitlilik içinde sadece bizim dünyamızda olduğu gibi bir türün diğerlerinden yüksek zekaya ulaştığı ve gezegenin adeta patronu olduğunu hayal edelim. Onlarla kurduğumuz iletişim sonucu, öğrendiklerimize göre o gezegenin patronu olan canlılarında dini inançları olduğu ve tanrıya inandıkları fakat iki temel gruba ayrıldıklarını varsayalım.
Bir grubun tek tanrılı inanca sahip olup , gezegenlerinde canlılığın tanrının emriyle aşama aşama evrildiğine inansın.Diğer grup ise çok tanrılı olsun ve gezegenlerinde görülen çeşitliğe evrimin değil,çok sayıda tanrının kendi aralarındaki mücadelelerin sebep olduğuna inansınlar.
En iyinin gizlenemeyeceğini ve gizlenmemesi gerektiğini akılda tutalım. Eğer insan bütün hepsini kendine ya da seçtiği bir azınlığa saklıyorsa; meditasyonun, eğitimin, bütün düş analizinin, mezarlıktaki bütün bilgilerin hiçbir değeri yoktır. Öyleyse çıkın, her neredeyseniz dışarı çıkın. Derin ayak izleri bırakın, çünkü bunu yapabilirsiniz.(CE)
Tam da bugün aklıma gelmişti, biz büyürken çevremizde hep şunu duyardık; “aman iyi şeylerini dile getirme, nazar değer!”. Sonra büyüdük bu kez de bu gizemli işlere bulaşmış görünen kişiler şöyle söyledi: “aman yaşadığın olağandışı şeyleri anlatma, kimseyle paylaşma, yoksa bi daha olmaz, senden alınır o şey!”
Tam bunlar aklımdan geçerken yine salata yapıyordum ve birden tüm bunları diyenlere acaip sinirlendim. Ve eğer söyledikleri doğruysa bu olumsuzlukları oluşturması muhtemel kişi ya da kişilere daha da sinirlendim ve elimdeki bıçağı havaya doğru sallayarak s.in gidin başımdan dedim. Sizin yüzünüzden dünya sadece sıkıntılarını ve berbat durumları anlatıp sızlanan insanlarla doldu! Ben başıma gelen tüm güzel şeyleri paylaşmaya devam edeceğim, hiç bişeyden korkum yok. Clarissanın yukardaki paragrafını görünce benim tarafımda +1 daha varmış diye sevindim tabi 🙂