Arkadaşlarından ayırdılar onu… bir ebeveyn mantığıyla…
diğerleriyle arkadaş olmalıydı bu son yolculuğunda…
her yanı yanık, her yanı vıcık… kan rengindeydi…
bir yandan kaçışmalar bir yandan kayıp düşmeler…
her darbede, içinden bir şeyler eksilir..
her uçuşta, düşüşte… bir şeyler kırılır…
tüm hayat bir hamur olmaktan çıkar…
bir kaşığın darbesindedir ve tenhalaşır etrafı bir anda…
tek kaldığında yapacak bir şey kalmamıştır…
savaşa gidecek bir askerdir o…
tabaktaki son salçalı makarna tanesi…
mideyle gireceği asidik savaşından,kurtulamayacaktı…
bunu bilerek savaşa katılmaya hak kazandı..
tıpkı yiyenin, askere gitmek istemesi gibi…
onun da yok edilmeye ihtiyacı vardı…
cesaretinden başkada hiçbir şeyi yoktu yanında…
ne silah.. ne zırh.. ne kasket…
ölümle gözgöze geldiğinde salgılar içinde…
sargılar içinde… kalbi yarıklar içinde…
hepsi aslında, sadece kalbinin içinde…
tüm sevdiklerini yitirme korkusu içinde…
15 Mart 2BiN6
CosacaK