Etiket: cosacak

Arkadaşlarından ayırdılar onu… bir ebeveyn mantığıyla…
diğerleriyle arkadaş olmalıydı bu son yolculuğunda…
her yanı yanık, her yanı vıcık… kan rengindeydi…
bir yandan kaçışmalar bir yandan kayıp düşmeler…
her darbede, içinden bir şeyler eksilir..
her uçuşta, düşüşte… bir şeyler kırılır…
tüm hayat bir hamur olmaktan çıkar…
bir kaşığın darbesindedir ve tenhalaşır etrafı bir anda…
tek kaldığında yapacak bir şey kalmamıştır…
savaşa gidecek bir askerdir o…
tabaktaki son salçalı makarna tanesi…
mideyle gireceği asidik savaşından,kurtulamayacaktı…
bunu bilerek savaşa katılmaya hak kazandı..
tıpkı yiyenin, askere gitmek istemesi gibi…
onun da yok edilmeye ihtiyacı vardı…
cesaretinden başkada hiçbir şeyi yoktu yanında…
ne silah.. ne zırh.. ne kasket…

ölümle gözgöze geldiğinde salgılar içinde…
sargılar içinde… kalbi yarıklar içinde…
hepsi aslında, sadece kalbinin içinde…
tüm sevdiklerini yitirme korkusu içinde…

15 Mart 2BiN6
CosacaK

uzun uykusuz gecelerinde, yolluktum sana
acıkınca bir lokma alıp..
soğuğunca kenara ittiğin…
Bense, bayatlardım sana
ve küskünlüklerimle küflenirdim kendimce…
midene ve diline isyanım
yoksa, yoktu yenmiyecek yanım…

7ocak2BiN6

CosaCak

Ah be güzelim, aklımdakileri gerçelleyebilsem…
Seni mutlu etsem…!
İmkansızı başarabilir miyim ?
Kendimden korkuyorum ilk defa…
İlk defa güvenemiyorum -içimdeki bana-…
Aynanın arkasındaki kukla ben miyim ?

Yanlış zamanda tanıdım seni… ihtimal bile vermeden düşürdüm gönlümü…
Bu yankılı duvarlardan seken, senin sesin mi…?
Senin de hayatın, aynı çizgiye mi bağlı…!!
Doğru gitmeyen her şey, yanlış mıdır peki…?
Soru sormaktan bıktım, cevaplarını arayamadığım…!!
Cevapsız kalmasını istediğim sorularım oldu…
Anlamı olmayan sözlerim belki de…
Gereksiz bir hayatım vardı ellerimde…

Bunu anlamlandırmaya çabalaman ne güzel…
Güzel anların dibini tutturabilmen için, ateşte bekletmen ne güzel…
Uzatmak için her şeyi yapardın biliyorum… farkındayım…!!
Ayrılık olmasa sonunda bildiğimiz…!
Belki farklı olurduk ikimiz…!!!

23 Şubat 2BiN6…
CosacaK…

gökteki yayılan mavilikle
denizdeki sallanan mavi karışıyor bazen…
ufuk denen sonsuzluğun somutu
bir anda uyanıyorum rüyalardan…
sanki tekrar tekrar uyanıyormuşum gibi
soyut bir dünyada havada kalmalıyım
iki mavilik arasında yok olmadan…
güneşin sarısı üşütüyor içimi
mineral kaybediyorum her öksürdüğümde
ve her çığlığımda benliğimden bir hatıra daha eksiltiyorum…
bir gün ter içinde uyanıyorum
bitiriyorum diye seviniyorum rüyaları…
aynı akşam yorgunluğun haklı zaferi;
uyku, tıpkı anne kucağında huzurlu gibi…
aynı, sevgili koynunda yatar gibi…

ve geriye ne kalıyor
hiçbir canlı, isteyerek ölemediğinden
beklemek ve yine, uyanma rüyaları…
ve acıların içersinden sıyrılmalar
tıpkı hergün gömülürmüş (ölürmüş ) gibi

26.06.06
CosaCak

Gözlerimde ki yükler bile, su damlacıklarını oluşturmaya yetmiyor…
Kızarıp kızarıp şişiyorlar…

Bu kadar kolay yıkılmıyordu bedenim.
O da şimdi kanayıp kanayıp kuruyor…

Sevgi ile acımak duygusunu iç içe geçirdim sanırım.
Ruhum bile artık ayırt edemiyor…

İsteklerim ile amaçlarımın kaynaşması bile beni uyandıramıyor…
Ruhum ile egom arasındaki savaşta yenik ayrılan benim.
Yitik bir zihinde, silik bir kalp taşımanın bedeli bu olsa gerek…
Sevmenin bile zamanı değil artık..
Sadece düşünmenin vaktidir şimdi..

Senin oluşumun belli…
ruhunun hiçbir şeye ihtiyacı yok aslında…
bedenine hapsolmaktan başka da mahkumiyeti…
Bunu bilirsin; ama yinede ruhunu, bedenine köle etmekten geri durmazsın…
Onu doyurduğun kadar acıkır oysa…
Yinede bazı sınırları vardır. Kendi kendine öğrenebildiği söylenir.
Bedenine söz geçirmekte zorlandığın anda;
bilki özünü kaybetme yolunda bir adım daha atmışsındır.
Düşün… nerde olduğunu düşün… teksin… bütünsün…
–Tümsün… hepsinin parçası ve hepsi de senin parçan olmalı ki
Kim olduğunu düşün… seni oluşturan şeyleri düşün…
Hala bugününde misin ? yoksa zamanın eridiğinin farkında mısın ?
Ruhunda eksilmelerin olması normal.
Eklenenlerin belirtisi de göze çarpmalı; ne de olsa iyi olmalıki kendine eklemeye karar veresin…
Gittiğin yerde bilgiler sana gelecek. Erişemediğin veri olmayacak.
Bırak kendini, bedeninin zincirlerinden kurtulma zamanıdır.

Cosacak
09.11.09