Ah be güzelim, aklımdakileri gerçelleyebilsem…
Seni mutlu etsem…!
İmkansızı başarabilir miyim ?
Kendimden korkuyorum ilk defa…
İlk defa güvenemiyorum -içimdeki bana-…
Aynanın arkasındaki kukla ben miyim ?
Yanlış zamanda tanıdım seni… ihtimal bile vermeden düşürdüm gönlümü…
Bu yankılı duvarlardan seken, senin sesin mi…?
Senin de hayatın, aynı çizgiye mi bağlı…!!
Doğru gitmeyen her şey, yanlış mıdır peki…?
Soru sormaktan bıktım, cevaplarını arayamadığım…!!
Cevapsız kalmasını istediğim sorularım oldu…
Anlamı olmayan sözlerim belki de…
Gereksiz bir hayatım vardı ellerimde…
Bunu anlamlandırmaya çabalaman ne güzel…
Güzel anların dibini tutturabilmen için, ateşte bekletmen ne güzel…
Uzatmak için her şeyi yapardın biliyorum… farkındayım…!!
Ayrılık olmasa sonunda bildiğimiz…!
Belki farklı olurduk ikimiz…!!!
23 Şubat 2BiN6…
CosacaK…
Off … içim sıkıldı…
kavuşamayanlar kavuşsun..bitsin bu çile:))
Çok melankolik beğenmedim…
hımm evet o donemler oyle bi yoldan gectim 🙂
Coşacak coşacak
Bir çekilse kendi önünden
Bir kurtulsa bendinden
Kurtulacak kendinden
Sular seller gibi akacak
Coşacak coşacak
Olacak olacak
O kadar olacak
Dövüşte yumruk sayılmaz
Olacak o kadar!…